Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

unutulunca sor tutulmayışa
caydırıcı sözün neye yarasın
donatılınca gör yutulmayışa
kaydırıcı gözün neye yarasın

saklanılan sevi yüreğine mi

unutulacak mıdır nemindeki kokusu
koparılmış bağına ökseliğinden ayrı
dalınca sonrasına özü mü tutulacak
hayrı diline midir kimine dokunacak

ışığından tükenir zamansıza üzülüp

yaprakların ucunda
pırıldıyor yıldızlar
bir dize sonucunda
şırıldıyor yıldızlar

yağmurlaşır gözünde

bakışıp gülüştü
dokunuşla başladı sevi
neler oldu
ne hale getirdi ikinizi

sırça saray

dinledin mi onu hiç
dar döngülü hüneri
yalnızlığındandır iç
har süngülü döneri

ne zaman bitecekse

safiye sultanı sarayda yaşa
yine köylü çocuk olarak kalan
soyadını yine yazdır en başa
yine köylü çocuk olarak dalan

ekim ayı gelsin toprağı eksin

titrettikçe tininde
geri verir sesi dağ
hasrettikçe ininde
kabarır nefesi sağ

sözünü edenin yok

yüzümü akdenize çevirdim
dudaklarım yanıyorken
mimozalar sarmış sarısıyla
girne bahçelerine
sürdüm gönlümü
yıldızlar uçuşurken

yarda bakışlarını
yare mi yolladınız
mavi nakışlarını
yare mi yolladınız

kanadı olsa uçmaz

bittiğim anda
yele nefesim dolar
çeker içine

çıplacık ayak
yollarda aksıyorum