Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şafağı dağıt
çatlamış dudağında
hüznü bağrında
gözleri düş dağında

acını bastır

deniz uykuda
dalgalar suya inmiş
karanlığında
dalga içime sinmiş

bahara dolar

tersine akan
ırmaklarda mı yunsam
ırmağa inat

yıldızlarla gür
geceleri parlayan

son ayrılıkta
ansızın başlayacak
gözlerim doldu
sicimli yaşlayacak

koydun hıçkırık

benimleydi bana öte
dudağına uçuğunda
tenimde değiyor üte
yarımına buçuğunda

üşüyordu damlasına

salladı zorladı can burnumuzda
çığlığımda acım benimsin benim
acıyla çörekler an yurdumuzda
sağlığımda cicim benimsin benim

acıyı hep duyduk canından cana

tutar elimi
karanlığa diz çöker
keser yelimi
yüreğime söz eker
bayrama canım çeker

gizeminde kapının deliği
ne gördü ne dereceydi
duyduğu neydi
gölgesi yalayıp geçerken yerin

ışık yanı söndüğünce aldığın ileti

canı saran damarın
başkaca mı kofrası
ensede ki şamarın
başkaca mı tafrası

alnın terinden yene

öylece baksa
ki gözlerinde sevda
akar içine
gözünde başka göz yok

şiirler aksa