Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yanı başında
yaşanmadık gününle
zehir zemberek

öte yanında
yaşanmadık düşünle

yürek duyunca
duyurursun uzaktan
ağırca yükü

düğün olunca
sevincinden ağlarsın

ağlama umutlar hep olsun

kurşunları erittin
mermiye dökülmesin
silahları toplayın insanlardan
pembe düşler gerçek olsun

gam yükünden
koparınca yüreğimi
hüzün sökün eyler
süremler düşer birercik

zamanı darmadağın

efir efir yüreğim
kamaştı gözlerim
tutuldu yanlarım
ağlama böyle
bende ağlayacağım ağlayacağım anne

üşüdüğümü bilip
saçlarını sarınca
düşündüğüme ilip
uçlarına varınca

suyu ateşte görün

ağladım
gözümde yaşla çağladım
hep yokuş çıkıp
yolumda taşları bağladım

yanımdaydın

ağladı deniz
gece boyunca firak
hıçkırarak
kayalara vurarak

ağladı deniz

ağladığımı sordun hep
sustuğun neden dediği
ayak topuymuş gibi tep
çocukluğumdan yediği

anlamın olmadan ayrı

ağlardın yalnızlığıma acırdın üstelik
paldır palas dökülürdüm yola
gecelerde çoğalırken ürperti

fırtına öncesin sessizliğinden
çığlığına kuşlar dalınası sez