Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gecenin köründe gelişine
neydl neden olan de git
yüreğim sessiz liman
dudağım boş

çocukçaydı gülüşlerin

bülbülüm vardı
ulaşılmaz özlemi
gül dala sardı

gül açıncaya
kokusunu duydun mu

uyandığımız gün düşe dolmadan
günaydın dediğim can olan cana
yalın halden yine dışa solmadan
günaydın dediğim can olan cana

derdinden tasadan uzaksan eğer

yapayalnızsın
kendine yararın yok
düş ötesinde

önü aydınlık
ardında ki karanlık

kar yağıyor ya
kardelen başınıza
aklığı sorma
yokluğu taşınıza

heceler erir

yitirdiğim gölgende
şarkılardan özlemi
bitirdiği dengende
kaybedince düzlemi

yıldızlar uçuştu başımda

leylaya susar
ılıkça coşarken dil
mum gibi kandil

ezgisi başka
sevgisi başka bülbül

körkuyunun dibiyim
sorasın kimse bilmez
dalyanda dal gibiyim
arasın kimse bilmez

odak noktasın bulun

ıslanır oy sokağı
bağırışından deli
sislenirse şakağı
çağırışından veli

tepe gerisinde sis

gece demine
güneş doğacak bekle
cilvesine bak

yüzünde hüzün
alın yazından tekle