Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağırlığım yüreğimden
gam bulutuna kaplanmış
irem çağı süreminden
gökten yerine saplanmış

hüznüne yası bürünmüş

ağırlığınca acır
acılığına koyar
böceğine cırcır
cırcırlığına oyar
evrenine kolaçan
çevrene dağılır

içinde büyüttüğün canavar
gözlerini açmış irice
kahkahasında isyanın
dökülür üzerine yalnızlıklar

ürpertiler serpilir titrersin için için

yanı başında
yaşanmadık gününle
zehir zemberek

öte yanında
yaşanmadık düşünle

yürek duyunca
duyurursun uzaktan
ağırca yükü

düğün olunca
sevincinden ağlarsın

ağlama umutlar hep olsun

kurşunları erittin
mermiye dökülmesin
silahları toplayın insanlardan
pembe düşler gerçek olsun

gam yükünden
koparınca yüreğimi
hüzün sökün eyler
süremler düşer birercik

zamanı darmadağın

efir efir yüreğim
kamaştı gözlerim
tutuldu yanlarım
ağlama böyle
bende ağlayacağım ağlayacağım anne

üşüdüğümü bilip
saçlarını sarınca
düşündüğüme ilip
uçlarına varınca

suyu ateşte görün

ağladım
gözümde yaşla çağladım
hep yokuş çıkıp
yolumda taşları bağladım

yanımdaydın