Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

odandan yel dolanda
göze ağlama gülüm
havadan sel bulanda
öze çağlama gülüm

kan dolar dudağına

neden yobazı yozu
külün atarlar bize
ayrı somutu özü
gülün satarlar bize

her şeyi bozuk yarım

istediğin gibi dil
kemiği yok çevrilir
istediğin gibi dil
anı sana savrulur

külünde esneyişi

ışığını suyunu
toprağını bulana
yaşamak var
kökü değende

renk renk gülümser

aklım başıma gelse
ardımdan vurur biri
ne zaman sevgi dolsa
hemen savurur biri

kuruyan ırmak gibi

buluta kararmış gece gibi
yarin kemane yayı kaşları
uyduruk düşün ardından
kırılacak başımızda sıkıntı

kıyısı dağılmış düzeni yok

sulusepken seviden
kar borana dönüşü
baş barına sönüşü
eksilmeden maviden

kırlangıç hıçkırıklar

buldum diyenle
arayanın halinden
anlayabilsen
yarayanın dilinden

zor muydu sevmen

çağrıştıranıydınız
yıkılmışın altında
sacınla çanıydınız
gözü yoktu altında

dağına yamacına

bakabilse beninden
çabucağız bulacak
akabilse yeninden
çabucağız olacak

özlemindeki yara