Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

buluta kararmış gece gibi
yarin kemane yayı kaşları
uyduruk düşün ardından
kırılacak başımızda sıkıntı

kıyısı dağılmış düzeni yok

sulusepken seviden
kar borana dönüşü
baş barına sönüşü
eksilmeden maviden

kırlangıç hıçkırıklar

buldum diyenle
arayanın halinden
anlayabilsen
yarayanın dilinden

zor muydu sevmen

çağrıştıranıydınız
yıkılmışın altında
sacınla çanıydınız
gözü yoktu altında

dağına yamacına

bakabilse beninden
çabucağız bulacak
akabilse yeninden
çabucağız olacak

özlemindeki yara

cam üstünde camlanan
sin üzerinde zambak
zambak üstünde kırağı
sulanıyor kuşluk vakti

ıslak güz otları

güzle düşe yaprağa
cemre düşe toprağa
beyaza büründü yer
zor gidiyor durağa

gelincik alındayım

deniz renginde gözün
bakınca göle benzer
deniz deminde sözün
yakınca çöle benzer

süzülür keklik gibi

özlemindeyiz
çokluğa tamam sayarız
geçer yanımızdan
yalnız geçme

yalnız geçme

berekete dol
çığırından çıkmadan
gül gökyüzüne
yağarından bıkmadan

yalnızlığına