Karda yanar iken tenim;
Kor’a düşürdüler beni.
Soldu gitti gül bedenim;
Çor’a düşürdüler beni.
Sezerdim türlü olayı,
Gözümde canlandı eski hallerin,
Yanağı gamzeli, küçük benli yâr.
Aklımı almıştı şirin dillerin;
Kimseye yanmadım ben bu denli yâr.
Asla alamazdım gözümü senden,
Gözüm açtım bir gafletten uyandım,
Bağnazlıklar son haddedir Efendi.
İnsanlığın erdemine inandım,
Dinler bende müsveddedir Efendi.
Hakkı sende ara, gökte arama!
Bi bir güzel gö gö gördüm tam bir afet-i devran
De de deli gö gö gönlüm yandı yakıldı hemen.
De de dedim be ben sana a a aşığım canan
Ka ka kaşlar, göz üstüne yı yı yıkıldı hemen.
Sa sa sarı saçlarını dö dö dökmüş beline,
Bahar geldi gayri bizim ellere
Mantar toplamanın zamanı şimdi…
Çoban kavalını katar zillere
Hayvanları yemez samanı şimdi…
Yayla çiçekleri açar sapsarı
Yolsuz ile yola gitsen,
Yol yorulur bilemezsin.
Cahil ile sohbet etsen,
Dil yorulur bilemezsin.
Bir dostun selamı kesse;
Dağlarımın yeşili, ne de alı kalmadı,
Arının kovanı boş, artık balı kalmadı.
Bir çırpıda son verdik, güvercinin işine;
Çünkü taşıyacağı, zeytin dalı kalmadı.
18.11.2014
Gıptayla bakarım sadakatine;
Asla terk etmedin nefreti, kini.
Katlandın da bütün meşakkatine;
Ne güzel savundun mezhebi, dini.
Yoksulluk içinde diktin sarayı,
Şöyle bir baktım da bütün dünyada
Her yerde perişan hali yoksulun…
Zenginin gemisi yüzer deryada
Çayda batar gider sal’ı yoksulun…
Sömürünün yükü sırtından inmez,
(Taşlama)
Korku sarmış birisini,
İçi “Yusuf Yusuf” diyor.
Tutamıyor gerisini,
Kıç’ı “Yusuf Yusuf” diyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!