Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Çocukların
Hayatta karşı kaygıları pek olmaz.
Onlar mutlu olabilmek için
En iyisini yaparlar,
Annelerine tutunurlar...

Hayat yolculuğumuz boyunca birçok maskeli ve yorgun, bitkin yüzle karşılaşırız
Yüzlerinde iyilik ve yardımseverlik taşıyanlar samimidir.
Fakat en sahici ve en güzel insan yüzü taşıyanlar ÇOCUKLARDIR 💙💗

​Çocukların elinden sokağı aldık...
Erik ağaçlarını, dut ağaçlarını kestik; toprak oyun alanlarına beton binalar diktik.
Apartmanların önünde oyun oynayan çocukları "Gürültü yapıyorsunuz!" diye, sanki gidecek başka yerleri varmış gibi "Gidin başka yerde oynayın!" diyerek kovaladık!
Üstelik bunu, bütün çocukluğu sokaklarda geçen biz büyükler yaptık.
Sokakları otoparklara çevirdik, kaldırımları arabalarımızla parselledik.

Bir şey olduğunda hiçbir şey olmaz diyorlar
Önemli olduğunda önemli değil diyorlar
Ciddi sıkıntılar içindeyken "İyiyim" diyorlar !..
Net olmakta zorlanıyorlar, karar vermeyi erteliyorlar
Sorumlukları geciktiriyorlar ..
EBEVEYNLER ÇOCUKLARI İÇİN KURT GİBİ OLMALI ...

Mahallem denize çok yakındı.
Çocukken günlerimin çoğunu deniz kenarında, ayaklarımı suya daldırıp maceralar hayal ederek geçirirdim.
Deniz kenarında, hemen önünde ahşap bir iskele ve ona bağlı küçük tekne olan bir ev düşünürdüm .

Her sabah dalgaların sesiyle uyandığımı,
Penceremi açıp yüzüme tuzlu esintiyle güneşin vurmasını ruhumu tazelemesini hayal ederdim .

Biz çocuklar, unutmayız...
Aklımızda hiçbir şeyi kaçırmayan,
Bir fotoğraf makinemiz var bizim !
Arşivleriz, anılar albümüne koyarız...
Bir kişiye saygı duymayı aklımıza getiriyorsak,
Hemen o albümümüze bakarız.

Bir gülümseme yolluyorum size,
Günlerin selamıyla…
Yalnız çocuklar aydınlatır dünyayı,
Masum ışıklı yüzleriyle…

Ne zaman derinden hissetsem ...
O hep benimle !..
Gökyüzünün rengi de değişse ,
Gün ışıldasa .
Karanlıkta ay ,
Bakir dokunulmuyor yıldızlar ...

Sevdiğimiz insanı kaybetmek;
Onları eşi benzeri bulunmaz yapmaz belki ama
Dünyamızda ne kadar çok yer kapladığını fark etmemizi sağlar !..

Sen bir nehir olsaydın ;
Çağlarken bir menekşe görseydin,
Rengi ilgini çekseydi, hoşlansaydın.
Her gün "Seni seviyorum" diyerek akıp geçseydin,
Seviyorum demeyi hiç eksik etmeseydin,
Ama bir damla su vermeseydin menekşeye!