Bazı insanlar çiçekler gibidir ,
Gözlerinizi alamazsınız ,
Refah içinde yaşadıklarını varsaymayın.
Güzelliklerine aldanmayın.
Hayata tutunmak için ,
Ne zorluklara katlandıklarını bilseydiniz,
Vurdunuz ,döktünüz , dövdünüz ,
Tanelerimi orta yerimden kestiniz ,
Yediniz beni kendi yağımla !..
Yapraklarımın suyunu içtiniz ,
Barış sembolü deyip, dalımı ,
Beyaz güvercinin gagasında gösterdiniz ...
Hayat birçok kişiye ,
Dertlerini üzüntülerini olumsuz düşüncelerini ,
İçlerinden çekip dışarıya atmaları için ,
Dost adında birkaç gönüllü dert çöpçüsü vermiş
."Kıymetini bilin !"
Kötü bir masalın içine düşmüş gibiyiz.
Huzursuzluğu bir araya toplasan ;
Ancak bu kadar olabilirdi !
Meşakkatle geçen yılların ardından ,
Daha fazla sevip sevilmek zamanlarını,
Çalışıp çabalayıp hak etmişken,
Ben " Deniz ! "
Dilsiz Deniz !..
Dedeleriniz beni iyi tanır !..
Dedelerinizin dedesi de iyi tanırdı !..
Çok temiz insanlardı...
Sonra torunları siz geldiniz..,
İnsanları unutmam imkansız!
Hepsini çok iyi hatırlıyorum .
Beni terk edilme duygusuyla tanıştırdılar.
Kendilerinden çok uzak yerlere bıraktılar ..
Yabancı olduğum o yerlerde
Bir yudum su vermeyip kovdular.
İlla insan mı olması gerekiyor ?
Iyilikle yanımıza gelip hadi konuşalım diyenler bizim dostumuzdur.
Birçok nedenden dolayı,
Bazen çöküntüler yaşarız .
Adım atmakta bile zorlanırız .
Çevremize uyumu sağlamaya
İlave gayret gösteririz.
Her kelimeye her davranışa ,
Adam , aynaya baktı !
Bu adam da kim dedi ?..
Saçı sakalı ağarmış ,
Karışmış birbirine !
Hiç yabancı gibi durmuyor ,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!