Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Bir gün birini yıkıntıdan bulurlar
Kahraman olurlar .
Sevdiklerine dürüst bağımlı !..
Ertesi gün palyaço ...
Diğer ertesi aç bi çare ..
Başka gün üşümüş ıslak ..

Yüz çizgilerini seviyorum ...
Ağarmış saçlarım sakallarımı da
Her çizgi bir hatıra,
Her kırışık bir anı,
Zamanın dokuduğu kumaş .
Bir çiçeği meydana getiren ,

Çocuklar, ne alacaklarına karar vermekte zorlanırlar;
İlgilerini çeken her şeyi isterler !.
Oyuncak, giyecek ,yiyecek ve içeceklerden
mahrum bırakmadan ,
Belki de zamanında size verilmeyen
En değerli şeyi onlara verin, öğretin .

Çocuklar doğal fotoğraf makinalarıdır
Doğal ses kaydedicidirler !!
Verdiğiniz pozları sürekli çekerler ...
Devamlı sizi kayıt altına alırlar !
İleride neden bu çocuk böyle dememek için ;
Güzel pozlar verin güzel laflar edin !

Hayat yolculuğumuz boyunca birçok maskeli ve yorgun, bitkin yüzle karşılaşırız
Yüzlerinde iyilik ve yardımseverlik taşıyanlar samimidir.
Fakat en sahici ve en güzel insan yüzü taşıyanlar ÇOCUKLARDIR 💙💗

Eskiden bir çocuğun karşılaşabileceği en büyük ceza ; Ev hapsiydi !..
Bilgisayar oyunlarını elinden almak değildi ..
Kimlerin bahçesinde çeşitli meyveler olduğunu ,
Mahalle oyunlarında hangilerini kazanabileceklerini ,
Hangi arkadaşlarını mağlup edebileceklerini bilirlerdi !..
Çocukların elinden sokağı aldık ..

Bir şey olduğunda hiçbir şey olmaz diyorlar
Önemli olduğunda önemli değil diyorlar
Ciddi sıkıntılar içindeyken "İyiyim" diyorlar !..
Net olmakta zorlanıyorlar, karar vermeyi erteliyorlar
Sorumlukları geciktiriyorlar ..
EBEVEYNLER ÇOCUKLARI İÇİN KURT GİBİ OLMALI ...

Mahallem denize çok yakındı.
Çocukken günlerimin çoğunu deniz kenarında, ayaklarımı suya daldırıp maceralar hayal ederek geçirirdim.
Deniz kenarında, hemen önünde ahşap bir iskele ve ona bağlı küçük tekne olan bir ev düşünürdüm .

Her sabah dalgaların sesiyle uyandığımı,
Penceremi açıp yüzüme tuzlu esintiyle güneşin vurmasını ruhumu tazelemesini hayal ederdim .

Biz çocuklar, unutmayız...
Aklımızda hiçbir şeyi kaçırmayan,
Bir fotoğraf makinemiz var bizim !
Arşivleriz, anılar albümüne koyarız...
Bir kişiye saygı duymayı aklımıza getiriyorsak,
Hemen o albümümüze bakarız.

İnsan , atalarının doğduğu topraklardan
Annesinin babasının geldiği coğrafyadan ,
Yaşadığın yere göre değişik bir melodi işitince ;
Kayıtlanmış iç benliğinin kulakları kabarıyor !

Köklerinin derinliklerine iniyor .