Kendiliğinden konuşan gözlerinde
Dudaklarında,
Tepeden tırnağa
Ruhunda geziniyorum ...
Ürkütmeden seni izlemek ;
Bir manzarayı izlemek gibi ...
Bir el uzanır, en çaresiz anında,
Ne sen onu tanırsın, ne o seni aslında.
Tesadüf mü dersin, kaderin bir oyunu mu?
Yoksa bir yüreğin, başka bir yüreğe duyduğu ilahi bir sorumluluk mu ?
En ağır yoksunluk nedir dediler ?
Sevgisizliktir dedim ;
- Farzet ki kendimizi deniz kenarında,
Göz alıcı bir manzara karşısında buluyoruz.
Rengarenk masalar ve sandalyeler etrafımızı süslüyor ve dört bir yanımız çiçeklerle çevrili.
Bu güzel manzaraya rağmen,
Hayatın deniz gibi olduğunu unutma !
Bazen bir sis çöker,
Göremezsin önünü,
Ne bir ses ne bir nefes duyulur çevrende.
Bazen de yapayalnız kalırsın ömründe
Sanırsın ki kaybettin en güzel gününü.
Yürekten sevmek silahsızdır !
Ondandır diğer duygulara karşı ,
Sevgi taşıyanların ,
Böyle savunmasızlığı ..
Ağır yaralar alıp saçlarının ağarması ..
Çocukların haricinde ;
Hiç kimse tertemiz ölemez !
Bazen bilerek , bazen bilmeden ,
Yaşamın kiri yüreğimize bulaşır ..
Bir an evvel büyüyelim ,
Gelecek günlere koşalım diyorduk ;
Büyüdük de ne oldu ?
Mahallemizdeki ağaçlar kesildi ,
Güzelimiz evlerimiz yıkıldı ,
Yerlerine apartmanlar dikildi ..
Bize çocuken büyüklerimize ve akrabalarımıza inanmamız gerektiği öğretildi.
Büyüyünce anlıyoruz ki ;
Güven ve saygıyı herkes beklese de çok az insan hakkediyor !..
Bazı insanların içleri "Sevgi!" doludur
Diğer işlerini yarım yamalak yapsalar da ;
Sevgilerini noksansız verirler ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!