Kendini yaşamın içinde hissediyorsan,
Sakın ümitsiz olma !
Sevenlerimiz, sevdiklerimiz var.
Hep umutla bak hayata.
Bu dünyada tut ki bir şeyin yok !
Ama seni koruyan el olduğuna inandığın İnsan .
Parayla satın alınamayacak kadar değerlidir .
Yorgunum
Pes edecek miyim?
Tabii ki etmeyeceğim!..
Ben yine tutacağım,
Hayatımın en sağlam dalını,
Sizde bir parça mavi var mıydı ?...
Sahile vuran çaresiz deniz yıldızları gibi bekleyenlere ,
Şafakta yükselecek umut olmak ister miydiniz ?..
Duyarlılık, sezgi, görmeye yüz çevirmeyen vicdan taşır mıydınız ?...
Dalgın ve diz çökmüş insanları ,
Ellerinden tutacak merhametiniz var mıydı ?
Ruhunun kapısını açması için onu çok zorladım...
Teslim gelirsen geri dönemezsin ,
İki gün ruhunla ruhsal misafirim ol dedi !..
Ruhunun dünyasına misafir olarak girdim...
Papatyalar, güller, menekşeler ve birbirinden farklı türde daha önce hiç görmediğim rengarenk çiçeklerle dolu bir vadiydi...
Doğanın tüm cömertliğini ve büyüsünü bir araya gelmişti ,
Seni unuturum diye ,
Uzunca zaman bekledim .
Her seferinde tam gittim derken !
Bir şarkıya bir çiçek kokusuna yenildim .
Gönül zamanla unuturmuş diyorlar ...
Koca bir yalan ..
Yüreğim duydun mu ne diyorlar !..
İnsan nasıl kaçabilir ki kendi yüreğinden ?
Giderken bir şeyi unuttun !
Nedir diye sorma mahcup olursun !
İnsanlık bende kaldı ...
Çiçeklerin beklemek gibi bir derdi yoktur !
Hayatları için en mutlu oldukları yer !
Ruhumuzun Mevlaya tutunduğu gibi ,
Nemli bir toprağa sımsıkı tutundukları yerdir .
Doğduğum günden beri
Kendim için bir şeyler istemeyi hep unuttum
Çok çalışmaktan gençliğimi hiç merak etmedim,
Bu dünyanın çirkinliğine rağmen,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!