Cümle kurmak, cümleleri bir araya getirerek bir anlam ortaya koymak yırtık sökük dikmeye benzer.
Düğümü içine atsan tene/dışına atsan göze batar.
Gün gün ilmik atmak, söz dizmek gibidir
Pusarık bir zamanda
Kılavuzunu yitirmiş bir geminin
Seyrine dalan yığınların
Bir dalga boyu ötesindeyiz
Bellek bu
Gül'ü çok seviyorsun,
Ve gülüyorsun,
Sana gül diyemiyorum,
Gülün ömrü az olur..!
Biliyorsun...
Arıyor bulamıyorlarmış beni.
Beni yok ettim!
Bir ben var benden içeri Yunus gibi orada arayın beni.
Çok bencilimiz var çok
Kendini maddiyattan ibaret sayan
İçimizde dolaşıyor o tehditler
Aramaktan vazgeçmeliyiz
Ya aradığımız aramaya gerek duyulmayacak
Bir mesafedeyse
Ne arıyoruz ki?
Yaşattığınız hiçbir acı
Yüzünüzü kızartmıyor
Başkalarının hakkını kızartıp
Yediğinizde de
Pişkin olduğunuzdan dolayı
Bir ama'nın üflediği borudan geliyordu musikinin sesi
Bu kadar mı titretir insanı, insanın nefesi
Görmediklerini seslendiriyordu!
Nereden geliyordu acaba bu hevesi?
Müziğin tanrısı olarak bilinen Apollon'un mağrur sazını
Bir asır önce bir avuç Türk dünyaya meydan okudu.
Sadece meydan okumakla kalmadılar.
Meydan okumak zorunda bırakan zorba ve saldırgan zalimliğin sahaya sürdüğü taşeronlarını denize dökerek yurttan düşmanı temizlediler.
Mükemmel olmaya ne gerek var
İyi insan olmak mükemmelliğe de yeter
İyi olsanız bile ilk hatanız da
En kötü olacaksınız unutmayın
Buna hazır olun, yoksa işiniz çabuk biter




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!