Gece on ikiye ben var geciktin yine aklımda kalmak için
gitti bir gün daha ölüm o kadar yakın iken sabah geldi yine yaz geldi yine lanet ettiğim günler kendimi bıraktığım daldığım mutlu düşler gelmiyor artık haziran lanetli bir ay
sende haziranda gittin benden çocukluğum gibi geçen 5 ay sonunda yine geldi haziran
geçmişteydi belki her şey ama geçmemişti o yedi yaşında
güçlü velet on yedi de pes etmişti uzatmalar boğazında düğümleniyor geçiyordu zaman tutamıyordu bu çocuk aynı seni tutamadığı gibi on ikiye sen kala.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta