Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

En az bir şerefsizin
kıçına ot tıkama şansı varsa delikanlının;
ne büyük mutluluktur bu hayata
o doğruluk hırsı dolu gözlerle
veda etmesi! ..

Ne hazin bir durumdur
'insanlık', 'cesaret' ve 'gönül' adına:
Zamanın İnsanının Kitabına uyup da
verilen bir masum 'selam'a
atılan bir e-postaya
gülümseyen bir çift dudağa ve

Neden paranoyak olmayım? !
Kimsin ki? !
bana öğüt yağdırıyorsun?

bakımsızlaşmış
muşmula olmuş yüzün

İnsanı ezip ezip,
kendilerine mecbur olduklarını hissettirip,
Eski Mısır'daki köleler gibi
sırtlarına o biçim yükler yükleyip
ve de sorumluluk vermeyip,
ancak hataların faturalarını yine onlara çıkartıp,

Hepsinden vaz geçtim.
Doğadan, hayvandan, ağaçtan
sudan, dereden, denizden, adalardan.

Gülen insan yüzlerinden
acı çeken aç çocuklardan

Sarmışken
ele geçirmişken kızgın alevler
merhametini bile
kardeşin kardeşe,

buzlanmışsa tepeden tırnağa

Emeklerin ayağa düştüğü,
terbiyenin düzeysiz sayıldığı,
eğitimin suyunu çektiğini,
silahların
paraların konuştuğu yerden merhaba!

Bir muhbir
tamamen kendi taşıyıcılığının,
satıcılığının,
ikiyüzlülüğünün piridir.

Artık o kadar alışmıştır ki gelip gitmelere

İlk başta tutmamıştım o çocuğu ama
bugün öğle arasında
plazamızın güneş alan bahçesindeki çay anımızda
çok güzel, havalı ve bakımlı
cillop gibi kadınların
uğraşılması güç, ağır yükler olduklarını

Her zaman
gündüzleri elleri hamurda, ızgarada
bulaşıkta
önünde önlük, alnında teri
pek bir mecburmuş gibi görünerek
mutfakta çalışan