Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Bugün
benim için hayati önem taşıyan bir işim için
yakınlık gösterip, senden yardım istedim.
bakalım ciddiyetimi anlamışmısın.

Ha! şunu da bil:

Hiç
sana verdikleri
verecekleri,
elde ettiklerin
ve elde etmek istediklerin için
şükretmenin dışında

İşte, yüzünde sönmüş ışıklarla
alnının kapkarasıyla,
bakışlarında umutsuzluklarla,
hıncını herkesten çıkartmaya yemin etmiş
insanlığa karşı, bu ülkeye karşı aileden kalma kiniyle
nursuz bir “öküz” daha geliyor!

Kıç kadar bir servis aracına misafirim.
kalktık plazadan...
malum, yabancıyız ya bir kerelik,
yüzler bir garip bakıyor suratıma! ..
sanki farklı takımları tutanların
salakça

Bazılarının
insan olduklarını hatırlatan
tek şeyleri;
pek anlaşılmasa da ne dedikleri
iki-üç kelime bir şey konuşabilmeleri...

Açılmamış kapı gibi kalır bazı aşklar.
bir kere görmüş olsa insan arkasını
kalmaz içinde bir şey
yoluna devam eder.

Açılmadan geçtiyse hele bir önünden

”O kız” özel...
ve birçoğuna göre de -daha güzel-
çünkü benimle serviste otururken
tıpkı benim de yaptığım gibi zaman zaman
otoban kenarındaki ağaçlara daldı
”acaba burada yılan var mıdır? ” dedi.

Mevkiin, sıfatın, ismin-cismin,
havan, cakan, kibirin,
kartal bakışın
ancak kendi mevkiinde öter.
Yanıma geldiğinde
masama oturduğunda

Bu kokuşmuş uygarlığın
kokuşmuş-kemirici sektörlerinin
daha da kokuşmaları ve büyümeleri,
insanlığın en ücra köşelerine kadar
o iğrenç leş kokularını sindirmeleri ve
bütün kitleleri daha doğduklarından itibaren

Ah Bekir Baba ah!
ağla sen, ağla...

öyle bir kaçmış ki ipin ucu,
öyle bir ters-yüz olmuş ki bizde
doğru ile yanlış;