Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Daha kaç kere paketleyip gizemlerimi
sokuşturup koltuğumun altına
yolcu edeceksin beni
kendi bilinmezliklerimde
bir karanlık yolcusu olmaya? ..

Tamam
seyahatleri
hele iş için değilse
herkes sever.

Gideceğim yarın İzmir'e

Var ya kardeşler
insan büyük konuşmaya görsün
ve bir şeyden korkmaya görsün!

büyük konuştuğu, köşe bucak kaçtığı neyse
geliyor

Delirmiş bunlar!
İmanlarını, inançlarını,
vicdanlarını
merhametlerini
insanlıklarını unutmuşlar!

Efendim:

bu yağmurlu günde
grilere bürünmüş büyük ofisimizde
sabah sularında
güzelliğinizle bize verdiğiniz zevk,

N'olur seninle o akşamki buluşmamıza
o bara
daha önce ayaklarında gördüğüm
o sivri burunlu, ince topuklu, siyah
seksi ayakkablarınla gel.

Ağlamayı, sonra da ağlamamayı
ağlanacak şeye gülmeyi öğrendim ben.

Gülerken bir anda
önümün beton duvarla kesilmesini ve
o anda da ağlamamayı

Günaydınlar senin olsun canım.
'O Işıklar' gönlüne öyle bir doğsun ki;
hücrelerin şaşırsın
rahatsızlıklarını, hastalıklarını atsınlar
soyunsunlar 'güç'ün huzurunda
yalanlarından kurtulsunlar hergün.

Bazılarının
insan olduklarını hatırlatan
tek şeyleri;
pek anlaşılmasa da ne dedikleri
iki-üç kelime bir şey konuşabilmeleri...

Açılmamış kapı gibi kalır bazı aşklar.
bir kere görmüş olsa insan arkasını
kalmaz içinde bir şey
yoluna devam eder.

Açılmadan geçtiyse hele bir önünden