Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

İşte, yüzünde sönmüş ışıklarla
alnının kapkarasıyla,
bakışlarında umutsuzluklarla,
hıncını herkesten çıkartmaya yemin etmiş
insanlığa karşı, bu ülkeye karşı aileden kalma kiniyle
nursuz bir “öküz” daha geliyor!

Kıç kadar bir servis aracına misafirim.
kalktık plazadan...
malum, yabancıyız ya bir kerelik,
yüzler bir garip bakıyor suratıma! ..
sanki farklı takımları tutanların
salakça

N'olur seninle o akşamki buluşmamıza
o bara
daha önce ayaklarında gördüğüm
o sivri burunlu, ince topuklu, siyah
seksi ayakkablarınla gel.

Ağlamayı, sonra da ağlamamayı
ağlanacak şeye gülmeyi öğrendim ben.

Gülerken bir anda
önümün beton duvarla kesilmesini ve
o anda da ağlamamayı

Günaydınlar senin olsun canım.
'O Işıklar' gönlüne öyle bir doğsun ki;
hücrelerin şaşırsın
rahatsızlıklarını, hastalıklarını atsınlar
soyunsunlar 'güç'ün huzurunda
yalanlarından kurtulsunlar hergün.

Çoğu zaman onun dedikleri
masadaki anlık dolduruşlardandır.
Yarın sordun mu
'Mutlaka yapacağım! ' dediği şeyi
çoktan unutmuştur.

Bazılarının
insan olduklarını hatırlatan
tek şeyleri;
pek anlaşılmasa da ne dedikleri
iki-üç kelime bir şey konuşabilmeleri...

Ne oldu dostum?
çok mu yükseldin?
bir yerlere mi geldin üç günde?
yalanları mı yuttun?

ve ben şimdi sana göre

Ne olduğunu, ne olduğumu bile anlamadan
öyle hızlı daldım ki bu sabah o alevlerin ortasına,
yüzüm öyle yandı ki kıpkırmızı,
kalbim öyle bir aştı ki atma sınırını;
son noktaya gelip de
yapacağımı yapıp geri döndüğümde

Duymuşum duyacağımı
yemişim yiyeceğimin bin çeşitini
öpmüşüm öpeceğimi
sevmişim layığımı
sevişmişim dilediğim gibi cesur
yapmışım yapacağım sporu