Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Ses tonunu bir perde kalından ayarlarmış
giyimini, duruşunu
oturuşunu kalkışını ahenklermiş
sevincini, coşkusunu pek belli etmez
rolünden, titrinden ödün vermezmiş
bana ne! ?

Artık kontenjanını tüketti yüreğim,
sinirlerim, asabiyetim, depresif ruhum
ve dengem...

Tıpkı Kara Kıçlı Kankim gibi
ben de zırhların arkasından bakar oldum

Ne bileyim, bu benim doğal halim.
WC'ye gittiğimde plazamızın
aklıma bin türlü şey gelir.

Yeni şiir konuları,
yerime döndüğümde kime nasıl bir e-posta atacağım,

Hep uyanlarla bana dost oldum
benim gibi yarı çapkın
yarı çocuk, yarı kaçık
gerektiğinde bağını koparan deli olanlarla...

hep takdir edenlerle yaptıklarımı

Bayan Bilge bir arkadaşım vardı.
Düşünsel yolculuğumun başlarındaydım,
kendiliğinden yoldaşlık yapmıştı.

Tamamen ruhunun sessizliğine
dinginliğine inanırdı,

Rica ediyorum modaya uyma
ya uzağımda dur -saygıyla-
ya da dibime gir
damarlarımda dolaş kader ortağım gibi.

ama n'olur modaya uyma

Sakın
ama sakın ellerim
insanlığım ezildiği için titrerken
alnımdan damla damla terler sızarken,
gözlerim yuvalarından fırlayacak gibiyken,
vahşi bir köpek gibi

Ben de isterdim
o, her gün trafikte
“belki düz mü geçecek? ” diye
arabamla yol verdiğimde
arabalı “kalantor ayılar”ın, bu terbiyeli
ve asil davranışımı umursamadan

Sanatın beni değil
kendimin sanatı yaratmasını isterdim.
ve kendimi, benliğimi sanatla değil
sanattan önce kendi ellerimle keşfetmek...

keşiflerim bir miktar doğaçlama da olsa

Herkes 4 ileri, 1 geri,
gaz-fren,
yaya geçiyor dur
veya bas kornaya huzursuz et,
'önünde duruna uzunları yak'ın peşindeyken;
biz