Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Hep uyanlarla bana dost oldum
benim gibi yarı çapkın
yarı çocuk, yarı kaçık
gerektiğinde bağını koparan deli olanlarla...

hep takdir edenlerle yaptıklarımı

Bayan Bilge bir arkadaşım vardı.
Düşünsel yolculuğumun başlarındaydım,
kendiliğinden yoldaşlık yapmıştı.

Tamamen ruhunun sessizliğine
dinginliğine inanırdı,

Rica ediyorum modaya uyma
ya uzağımda dur -saygıyla-
ya da dibime gir
damarlarımda dolaş kader ortağım gibi.

ama n'olur modaya uyma

Sakın
ama sakın ellerim
insanlığım ezildiği için titrerken
alnımdan damla damla terler sızarken,
gözlerim yuvalarından fırlayacak gibiyken,
vahşi bir köpek gibi

Ben de isterdim
o, her gün trafikte
“belki düz mü geçecek? ” diye
arabamla yol verdiğimde
arabalı “kalantor ayılar”ın, bu terbiyeli
ve asil davranışımı umursamadan

Herkes 4 ileri, 1 geri,
gaz-fren,
yaya geçiyor dur
veya bas kornaya huzursuz et,
'önünde duruna uzunları yak'ın peşindeyken;
biz

Sanatın beni değil
kendimin sanatı yaratmasını isterdim.
ve kendimi, benliğimi sanatla değil
sanattan önce kendi ellerimle keşfetmek...

keşiflerim bir miktar doğaçlama da olsa

Sana
ne saygıda
ne sevgide
ne yardımda
ne sapıklıkta
ne sekste, manyaklıkta

Bilgelik yoluna kendini adamış yolcu
sıfır noktasından uzaklaştığı her dakika
kum saatinin iki tarafı arasında gider gelir
kaçınılmaz...

Ya kendine büyük tatlar yaratır

Nereden öğrenirse bir anda birileri hakkınızda yeni birşeyler,
önceden en can selamları salladıkları halde her rastladıklarında
birgün gelir tanıyamazsınız
görmemeye, ilk selamı vermemeye çabalama başlamıştır.
kaçacak delik ararlar sanki! ..