Çoğu şairin başına gelir.
tanıdığı kadınlar zaman zaman
hiç olmazsa bir şiirde de kendilerini görmek isterler.
ama öyle kadınlar
ummadığı bir anda şairin
İşime geldiğinde pek güzel çıkıp, kendisinden faydalandığım
yağmurlarını, rüzgarını, bulutlu-güneşli gökyüzünü
baharını, kışını, yazını kokladığım,
mucize kadınını tanıdığım, öptüğüm,
Başlatma şimdi tribinden
koydurtma tarzına, stiline
müzikal seçimine! ! !
Ne yapalım rockçıysan
rapçiysen
Kendinden öte tarafı,
gecenin arkasındaki aydınlığı
beden gözünle,
beden gücünle,
beyninle göreceğini sanıyorsan
yanılıyorsun.
Olanları izle
evet izle, ama sakın ha şaşkın görünme!
hepsi planlı, hesaplı
sebepleri “insan”dan
sonuçları “biz”den...
Yahu tamam
gayet iyi gidiyorlar.
gerek yeni tarz kıyafet denemeleriyle
gerek ses kullanımlarıyla
davulu-gitarı taşıyışlarıyla
önlerine eğilip-bükülüp
En büyük oyunları
en büyük entrikaları
’yakın kan savaşlarını’
yüze gülüp, alttan dişleri gösteren
o zafer kinini ve
sevinçlerimdeki o dayanılmaz sessizlikleri
Bayan bir kankim rahatsız oldu
bazı şiirlerimde
bazı öğelerin tekrarı var diye…
”Buna şairin kendini tekrarlaması denir” dedi.
Hadi biz delilik ettik
ordunun arasına süngümüzle
Allah Allah diye daldık
ölümden korkmadık
ona-buna sardık
küfürledik, tokatladık, tartakladık.
Bu güzel lafı ilk
bir iş arkadaşımdan öğrenmiştim.
Ne güzel de kondurmuştu lafı yerine!
Evet!




-
Zafer Zengin
Tüm YorumlarBen şairim demeyi şiirleriyle gösteriyor..Okuyucunun önüne serdikleri 'evrensel gerçekleri [miz]..okudukça
unuttuğumuz isyanları yeniden hatırlıyoruz..Gerçeği
sofraya koyup yüzleşme gücün varsa al ne kadar lazımsa diyor. Sesi ilginç metalik bir ses gibi geliyor kulağa..Doğal desek sahte to ...