dur küçük
o acılar benim
bana bırak
sen çocuksun taşıyamazsın
büyüklere bırak
oyunlarını oyna sen
Oysa ne kolay çıkmıştı ağzımdan kelimeler
Saatini sordum
Yok dedin
Öyleyse adını sordum
Söylemedin
Ne güzel bir arkadaşlıktı bizimkisi
Sonra yeniden soracağım
İnsanlar sevdilerse
İlkbaharı
Sonbahar güzel değil mi
Kışı da var
Yazıda mevsimlerin
insan dünyaya bir defa geliyor diyorsun
gördüğün madalyonun ön yüzü
arka yüzünede bir bak
o daha önemli
çünkü bir daha gelmeyecek insan dünyaya
insana yakışan en güzel şeyleri yap
Bil ne alacağım
Sevgilim sana
Güneş ister misin
Ay ister misin
Yıldızlı bir geceye ne dersin
Sana bir kır
Suratıma tokat atın
Birde yumruk vurun çeneme
Kırılmazla dövün beni
Alında elinize bir sopa
Ben hak ettim bunları
Beni seveni sevmeyip
Yüreğim yasta
Kara tren
Yüreğimi taşır mısın
Göçmen kuşlar kanatlarınıza asın hasretimi
Ülkeme götürün beni
Belki bir gece uykusunda vuracaklar sizi
Şairim sen ne yaptın
Bu şiirler beni alt ediyor
Beni azarlıyor
Beni yeniyor
Yok ediyor
Aforoza uğruyorum sanki
Neye benziyordu yaşamak
Bir suç muydu
Yoksa suçun cezası mı
Ne demekti yaşamak
On üçünde çaresizce sokağa atılmak mı
Satılmak mı adını bilmediğim birine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!