Onlar bana gülüyorlar
Sen aldırma
Gülsünler
Güldüğünü sansınlar
Adım Osman değil benim
Kendimi biliyorum
Sen zamandan yaşlısın anne
Bilirsin insanların nasıl yaşaması gerektiğini
Tılsımlı değneğin yok
Değdirdiğinde bir insana
Bin insana mutluluk verecek
Alnındaki bir çizgi her asırlık
Bir dakika bir günden çoksa bazen
Bir gün bir dakikadan kısaysa
Zaman değerliyken mi güzel
Saçlarını da kısalt istiyorsan
Röflede yap
Boyat
Ama beni terk etme
İstemiyorsan sigarayı da bırakma
Bana söylemeden sokağa çık
Bir uzun yürüyüştü yaptığımız
Olmadı yeni baştan olmadı
Olmadı baştan
Bir harfin okunuşu gibi yaşam
Yürümek ne güzel yaşamı
Heceleyerek ve kavrayarak
Bu topraklarda yürütmediniz sağken
Yasaklar koydunuz üstüme
Peki öldük gömmeyecek misiniz toprağa
Nasıl yasaklayacaksınız uykumuzu
Kim yasaklayacak ölümü
Uyuyacağız
Şu yastığın üstündeki
Başımın altındaki yani
İğneyle yapıştırdığın güller
Kokmuyor ama
Bir yaprağı kopmuş
Bir yaprağı solmuş
İki çocuk annesiydi
Kırkını aşmış
Kendini on dokuzunda sanıyordu
Yeni kıyafetlerini giyip
Kocasına sordu
Nasıl oldum
Şimdi bende kalan güzelliğin
Sevimliliğin
Şimdi bende kalan bakışların
Bende kalan sen
Ellerimi tutuşun
Dokunuşun önemli değil
Bir elimde bacağım
Diğerinde koltuk değneğim
Yıllarca yaşadım
Gördün mü
Görmedin
Çünkü yaşayan bendin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!