Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

İki çocuk annesiydi
Kırkını aşmış
Kendini on dokuzunda sanıyordu
Yeni kıyafetlerini giyip
Kocasına sordu
Nasıl oldum

Şimdi bende kalan güzelliğin
Sevimliliğin
Şimdi bende kalan bakışların
Bende kalan sen
Ellerimi tutuşun
Dokunuşun önemli değil

Herkes duydu ağladığımı
Herkes hissetti
İnkar etmiyorum
Gerçekten ağladım
Gelmedin
Yine o serseriye döndün

Hayalim
Yani mutluluğum
Yani isteklerim
Ne zaman ereceğim murada
Özlemlerim ne zaman bitecek
Ne zaman mutluluk çanları çalacak

Bir elimde bacağım
Diğerinde koltuk değneğim
Yıllarca yaşadım
Gördün mü
Görmedin
Çünkü yaşayan bendin

Ve ateş yaktık binlerce Müslüman toplanıp
Taşlı sopalı
Polisler ve askerler de vardı bellerinde silahlarla
Biri çıkıp ateş etse havaya dağılacaktık
Onlar bu vatanı korurdu
Namuslu ve dürüst insanları namussuzlardan

Aşkın adı mı var
Tadı mı
Rengi mi
Kokusu mu
Sev sevebildiğin kadar
Bugün Emine

Gözlerim çoğalır
Gözlerim büyür
Gözlerim taşar denizleri
Sen görmezsin
Mavi olur
Bulut olur

Özle beni sevmeyeceğim
Ara beni olmayacağım
Telefonlar susacak
Çalmayacak
Açmayacağım çağırsam da
Ağladığında gülecek değilim

Dağların arkasında özlem
Dağların arkasında sevgi
Ve umut var dağların arkasında
Güneşin yarın doğacağı kesin
Seni sevdiğimde
Ama bu parmaklıkları yeneceğim