Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Seni unutmadım
Uzatma küskünlüğünü
Hatırımdasın daima
Özlemimde var
Sevda mı sana sakladım
Ağıtlar yakamama gerek yok

İşçi sokaklarından geliyorum
Ter içinde boğulan insanlar
Açlığın korkusu var
beğenilmeyen
Sevilmeyen yemekler var evlerde
Çocuklar açlığın oyununu oynuyorlar

Bugün on üçüncü günüm
Tutukluyum
Suçum kitap yakmak
Kitap yakmak zalimce
Dört duvar zaptediyor beni
Ve parmaklıklar

Doğduğumda açıktı gözlerim
ama görmüyordu
Herkes gibi bir yaşımda öğrendim
Elime aldığım ekmeği kemirmeyi
Aç kaldığımda ağlamayı,
doğduğumda biliyordum

Trenler
Trenlerin üstünde uçan kuşlar
Ve içinde sevdiklerine koşan yolcular
Tramplenden atlayan balık kız
Derede balık avlayan balıkçı
Hiç biri beni kızdırmıyor

Bir kedi korkar
Bir kedi kaçar çöplüğünden
Sabahları
Benide korkutur ölümüne
Benide kaçırtır
Oysa ne kemiğini isterim

Kat dört
Daire on bir
Sevda sitesi
Yine ziline dokundum
Bir din dOn dan sesi
Odayı sağır eden

Saat gecenin onu
Bir Kürt çocuğu penceremde
Penceremden televizyonumu çalıyor
Perdenin aralığından
Sekizinde özlem dolu filmlere
Ben beşinci kanalı açıyorum

Bütün gün bekledim
Bütün gece
Her çalışında telefonun
Sesini aradım kulağımda
Hep başkaları çıktı
Hiç sen konuşmadın

Bu bir kaçamak mı
Bu bir yanıt mı
Arayışı mı çaresizliğin içinde
Yoksa sevgi gösterisi mi
Bu kaçış mı dürüstlükten
İhanet mi istemeden bilmeden yapılan