güleryüzlü bir ölüm isterim
güleryüzlü cenaze
ağıt mağıt istemem
mezarda kahkahalarım duyulsun isterim
güleryüzlü bir anne
ölümüme aylar kala
Artık sadece gülümserim
gülemem
Gözlerim bakar
Artık göremem
Bu bakışın arkasında ağıtlar yatar
Yüreğim yanar
Düşler ağaçlarda
Ormanlarda yok
Düşler hayvanlarda
Taşlarda yok
İnsanlarda çok
Yeşil denizlerde
Sakladığım biri var gözlerimde
Kaybetmediğim
Çocukken bulmuştum
Mavi gözlerini güneşe sarmış
Frensiz bisikletimin arka çamurluğunda
Karlar sıkışırken tekere
Hiç koşmadın bana
Kollarını açıp
Hiç ayağın da burkulmadı koşarken
Özlemedin de
Peki nasıl sevdin
İş çıkışı ben bekledim seni
Bugün ayın biri
Çarşamba
Burada ayrılık dilekçemi sonluyorum
Dünyayı sevdiğimi unutmayın
Özleyeceğimide ekliyorum
Sizden bıktığımı
hayat benim isteklerimi reddediyor
emir almıyor
rica dinlemiyor
kendi doğrusunda diretiyor
kendi çıkarını dayatıyor
ya uyuyorsun ayakta kalıyorsun
Belki de haklıydım
Yine ben yanılıyor olmalıydım
Pişman olmak en doğrusuydu
Bende pişman olmalıydım
Dürüstçe ve delikanlıca
Kaçmamalıydım
Kirli bir aynanın karşısında
Kendimi nasıl temiz görmeyelim
Söylermisin
Aynayı mı silmeliyim
Kendimi mi uzaklaştırmalıyım aynadan
Yaşam bir buz dağıysa Erciyes ‘te
Herkes gidecek ne kadar üşüse de
Kimi düşecek
Kimi parçalanacak
Kimi tırmanacak en zirveye
Kimi de yolda kalacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!