Yine akşam
Sokaklar karanlık
Sabah oldu
Yine karanlık
Güneş aydınlatmıyor artık
Her zaman zindandayım
Hiçbir şey sormadan
Ayrılacak kadar nefret ettik
Oysa bizimki vazgeçilmez bir aşktı
Arkana bile bakmadan giderken
Bu nasıl bir ölümsüz aşktı
Kuşlar kanatlarına takarlar zamanı
Uçarlar
Uçarlar
Uçarlar boşluğunda tanrının
Zamansa taşıyamaz
Gün gelir atar boşluğuna ölümün
Mor sümbüllü dağlarında memleketimin
İlkbahar sandım
Ben de seni
Kapkaranlık siyahında renklerin
Beyazım sandım,
Bende seni
Ne zaman göstersem yüzümü aynaya
Sorsam ne zaman
Ben kendime benziyor muyum
Gülüşümdenmi anlaşılır
Susuşumdanmı
Ne zaman bakayım aynaya
Bir sürü para verdim
Bir jeton aldım
Biraz konuştum
Keşke bir sürü para verdiğimde
Bir sürü seni karşıma alıp
Bir sürü konuşsaydım
Gerçek liderler
Çıktıkları yerden,
inmesini bilenlerdir
Her defasında kovularak atılanlar değil
Ölümüne savaşlara cesur
Savaşırken ölenlere şehit
cömertçe savaşa karşı
savaşmayanlara ne diyeceğiz
kahramanmı
Barış için ölenlere
Benim namuslu bir yaşantım var
Herhalde ben ölürsem oda yaşamaz
Bu bana sevdasından mı,
bağımlılığındanmı
Hayır kendine olan saygısından
Ve kendine olan sevdasından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!