Bir atmaca gökyüzünde
En yükseğinde bulutların
Üstünde yani rüzgarın
Yıldızların yanında gibi
Dağların arkasında
Bir güvercin kaçıyor
Kar yağsın
Dolu savrulsun
Yağmur ıslatsın üstümüzü
Bahar örtsün yüzümüzü
Güneş kopsun
Aysız kalsın dünya
Prangalar vurun ayaklarıma
Zincirleyin ellerimi bileklerimi
Sensiz dünya bana çok geniş gelir
Al canımı, toprak et bedenimi
Sensiz yaşamakta bana az gelir
Yakın ateşleri yanayım biraz
Ben sizin lideriniz olmadım
Ben sizi kurtarmadım
Sizin için savaşlarda ölmedi atalarınız
Süngülerle
Silaha karşı
Havan mermileriyle
Benim de ellerim vardı
Ellerimden tutan olmadı
Benim de hayallerim
Düşlerim vardı
Yoruldum
Gerçeğe zaman kalmadı
Babamı öldürmezler
İyi insan
Güzel insan o
güzel insan değilmi hakim amca
düşündü diye insan asılmazki
Yaşamak istiyor
Her sabah onda başlar kavgamız
Sürer gecelere
Gece yarılarına
Deniz demez
Taş demez toprak demez
Soğuk demez
Şu yirmi yaşındaki insanlara bak
Gençliğini mapuslar da çürütüyorlar
Hepsi senden
Benden bile küçükler
Karanlıkları bekliyorlar
Gece saat üç
Ve sen hala sevmesini öğrenemezsen
Bir nehir gibi taşarım
Ve üstüne kusarım bu kentin
Kirletirim
Volkanik dağların patlatmasına benzer hıçkırığım
Kurur ağaçlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!