Bu nasıl düzen böyle
Ne insan var ne yüzü
Süt verecek diye bekliyor öküzü
Bahar sanıyor güzü
Kimse görmez adalet denen öksüzü
ağzımıza bir parmak bal çalanlar
Yemin edip kitaba söylenen yalanlar
Bize ondan bundan kalanlar
şükür yığın yığın samanlar
Kader deyip cennete kananlar
Hiç olmayı İnsanlık sananlar
kadın güneşe benziyordu
seven adam aya benziyordu
Dolaşıyordu etrafında hiç usanmadan
Işığını veriyordu güneş
Dönüp durdu sevdasının etrafında
Yıllar yılları kovaladı
korku ve zehir
sözcükler çürümüş
kenevire dönmüş şehir
anlatamıyorum kendimi
içimde ciğersiz prometheusa
on ekim gibi düşüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!