karanlığı kazıdım tırnak ile diş ile..
kadın güneşe benziyordu
seven adam aya benziyordu
Dolaşıyordu etrafında hiç usanmadan
Işığını veriyordu güneş
Dönüp durdu sevdasının etrafında
Yıllar yılları kovaladı
Ne güneş ışığını yaymaktan doydu
Nede ay etrafında dolanıp durmaktan yoruldu...
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 00:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!