korku ve zehir
sözcükler çürümüş
kenevire dönmüş şehir
anlatamıyorum kendimi
içimde ciğersiz prometheusa
on ekim gibi düşüyorum
kadın güneşe benziyordu
seven adam aya benziyordu
Dolaşıyordu etrafında hiç usanmadan
Işığını veriyordu güneş
Dönüp durdu sevdasının etrafında
Yıllar yılları kovaladı
ağzımıza bir parmak bal çalanlar
Yemin edip kitaba söylenen yalanlar
Bize ondan bundan kalanlar
şükür yığın yığın samanlar
Kader deyip cennete kananlar
Hiç olmayı İnsanlık sananlar
Gök kubbe altında yoksulluk çizilir
Adresi belirsiz vahşi dişlerle
Bombalar düşer tarihin aç sayfalarına
Rodrigonun koncertosunuda bakir keman
İşkenceler de pablonun gözlerini taşır notalar
Bombalar düşer Tarihin aç sayfalarına
Her günümüz böyle başlıyor
Sahtekar gazeteler
Kundakci yazılar
Kör okuyucular
Unutmak iistenen adları insanların
Unutulması gereken insanlar
Bu nasıl düzen böyle
Ne insan var ne yüzü
Süt verecek diye bekliyor öküzü
Bahar sanıyor güzü
Kimse görmez adalet denen öksüzü
Bu şehirde durmak olmaz
Sıra sırasız dizilmiş evler
Sokaklar çirkin Sesler
Yaşayanlar ve kafesler
Çürümüş oksijen ve güller
Kime kalmış yağmur taneleri
Göz gözü görmez yerlerdeyim
Gün doğar gün belli değil
Korkular doğar yol belli değil
Kendini arayan adamlariz
Puslu dağlarda
Aşk Şiirin limanı
O limandan demir alır kalemler
O limanda sessiz yol alır kelimeler..
Ne güzel akıyor sular
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!