O gece Şiiri - Erokrates Erol Güner

O gece... “Ben varım” diyen herkes yoktu.
Ne dost vardı yanımda,
Ne de omzuna başımı koyacak bir insan...
Meğerse yalnız değilmişim;
Şöyle bir saydım etrafımdakileri;
Tam beş kişiydik o gece...
Dört duvar, bir de ben....
Sessizliğin sesini dinledik, sabaha kadar...
Onlar susutu...
Bense o suskunluğun içinde kayboldum...
O gece anladım işte; İnsanın kalabalıkların içinde bile yalnız kaldığını...