Alp Arslan Şiirleri

84

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

13 Mayıs 1967 yılında Ankara'nın Hacettepe semtinde doğdu. Aslen Kemaliye (Eğin) , Erzincan'lıdır. Sırasıyla Ankara Kurtuluş İlkokulunu, Ankara Kurtuluş Ortaokulunu ve Ankara Kurtuluş Lisesini bitirdi. 1989'da Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Eğitim Yönetimi ve Planlaması bölümünden mezun oldu. 1997 yılında ise Hacettepe Üniversitesi Turizm ve Otelcilik bölümünü bitirdi. 90'lı yıllarda tiyatro sanatçısı Metin Bilgin'den tiyatro üzerine ders aldı. Şiirle lise yıllarında ilgilenmeye başladı. Şiirlerinde günlük yaşamda kullanılan sa ...

Alp Arslan

Kadın! ..
Sen beni unut olur mu…
Ödemekte çok zorlanıyorum bedelini
Çünkü deli dolu sevdim seni, hesapsız…
Alazları yalarken karanlığı,
Seyrediyorum yanışımı…

Devamını Oku
Alp Arslan

Seni görmemişti ve hala adını söylüyordu şarkılardan biri…
Fark edince seni,
Kıstı bütün şarkılar seslerini…
Seni göstererek fısıldaştı şiirler,
Kafalarını başka yöne çevirdi öksüz anılar.
Bırakıp gittin diye, ayıpladı seni kelimeler…

Devamını Oku
Alp Arslan

Eğer ölürsem…
Babamın mezarına defnedin beni…
Ondan oldum ama
Yine ona döndüm, bilsin diye…
Şu hayatın rüzgârı,
Savursa da zamanda bizi ayrı ayrı yerlere,

Devamını Oku
Alp Arslan

Gülme ya! ..
Dostum inan ki bu doğru,
Ben vaktiyle Beyazdım…
Önce bana söylenen yalanlar, bende koyu lekeler bıraktı.
Dost kazıkları Kurşuni,
Sahte dostluklar Buz Mavisi,

Devamını Oku
Alp Arslan

Ne bileyim Aga?
Elli kere âşık olmadık ki biz…
Geçerken önümüzden, gözümüz kaydı.
Göz göze geldik, gönlümüz kaydı.
Gözleri yakamoz, bakışı dolunaydı…
Sol yanım vurgun yedi, bedenim düştü…

Devamını Oku
Alp Arslan

Aklım içten, sen dıştan…
Nasıl da acımasızca hırpalıyoruz dilsiz yüreğimi…
Perişan, şaşkın gözleri dolu dolu ama sessizce bakıyor ikimize de,
“Ben sevmekten başka ne yaptım ki” der gibi titriyor dudakları,
Ama her darbemizi yutkunarak içinde kabulleniyor,
Ölmesin diye, kapanıyor üstüne, içindeki korkak aşkın…

Devamını Oku
Alp Arslan

Keskin kenarlarım vardı benim.
Yumuşakça kapladın, yuvarladın…
Toyluklarım, uçarılıklarım vardı benim
Sessizce beyazlatıp, örttün…
Haksız, saçma sapan çıkışlarım vardı benim.
Sabrınla, güzelliğinle boğdun…

Devamını Oku
Alp Arslan

Yeni yeni şeylere alışıyorum.
Bahsettiğin yalnızlıkla şimdilerde tanışıyorum…
Ağlayarak veda ettiğin o yolun kenarında,
Bu ikinci açışı mor deve dikenlerinin…
Utanmadan geçiyor önümden,
Ömrüme kıymık olan, doğru bildiğim yanlışlar…

Devamını Oku