Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Düşleri Bir Deftere Çizdim

Akşam olunca kız odasına çekildi.
Ceplerini boşalttı
Bir salıncak,
bir şemsiye,

Sonsuzluğa Günce

Ey zamanın eşiğinde duran kalbim,
biliyorum, bu yazı sana ait olacak.
Bir taşın sabrı, bir suyun akışı gibi
ne duracak, ne bitecek.

Sonsuzluğun şiiri

Sen merhaba dedin ya
işte o anda
zaman durdu,
yıldızlar göz kırptı birbirine,

SORULMAYAN SORULAR

Sorma bana memleketimi
Bazı çocuklar
bir ülkenin haritasında değil
yıkık bir duvarın gölgesinde büyür

Molla Kasım'a söyleyin, şu bizim Yunus ölmedi! Yaşıyor..
Sevgiliye kavuştu! ve huzuru-mahşerde, seni bekliyor..
Artık "sarı çiçeğe" anasını babasını sormuyor!
O, çiçekler içinde uyuyor..

Molla Kasım'a söyleyin, şiirleri tükenmedi!

‎Sol Elimle Yazdım


‎Yüreğinin sessiz yankısına dokunsun diye
‎Sol elimle yazdım
‎sokağın sus pus gecesini

Sevgili Ben,

Uzun zaman oldu,
göz göze gelmeyeli seninle.
Aynaya her baktığımda
bir yabancı duruyor karşımda.

Şehidin'in Ardından
Sevgili Duası

Sana dokunamadım son kez, Yücel,
bir mendil gibi kaldı elimde vedan.
Koynumda donduğun gün,

Şeytanın Çocuklarına her şiir birer hesaplaşma

Ve siz şeytanın çocukları
Aşkı öldürmekle kalmadınız
Onun mezarına şiirlerimi astınız

Seyyah Yüreğim

Yollara düştüm, adımımı taşlar tanır,
Ufkumda masumiyetin mavisi yanar.
Çocuk gözlerimle bakarım dünyaya,
Her gölge oyun, her ışık bir rüya.