Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

UYKUNDAN UYANDIR ŞEHRİMi

Seni düşündüm şehrime yağmur yağarken,

Şehir uykusundan uyandı.

Vapur Çığlığında Aşk

Kadıköy, sabahın ilk ışığında bir telaş mevsimidir
Tramvay rayları, ayak seslerini hatırlar,
balıkçıların ağına düşen umut,
kahve kokusuna karışır.

Vedalar Da Sevmeyi Öğrenir

Bazen en çok,
giderken severiz.
Gözümüzün önünden kayıp giden siluette,
kalbimizin en gür çarpışı duyulur.

Yaralı

Her gün tam bu saatlerde senli dalgalarla duygu denizine dalıyorum!
Ve daha ismin dudağıma düştüğü anda, vurgun yiyorum..
Nefesim kesiliyor
Diplere düşüyor,

Yarım Kalan Bir Serçe

Biliyor musun yüreğim
serçeler ağlayınca ölüyorlar
Kimse görmüyor
çünkü gözyaşları

YOKLUĞUNA YASTIK ALTI ŞİİRLER BİRİKTİRİYORUM

Ben seni sevdiğim zamanlarda,

Sevmekten hükümlü yüreklere hasret cezası biçiliyordu.

Ya Yunus

biz seni okuyarak değil,
ağlayarak öğrendik.
Dizelerinden değil,
yara yerlerimizden bildik seni.

Ya Yunus

biz seni okuyarak değil,
ağlayarak öğrendik.
Dizelerinden değil,

Yazılmamış ve Gönderilmemiş Bir Mektup

İlyas,

Bazı cümleler boğazda kalır,
bazı vedalar sadece gözden yapılır.

Yaz Şairem Yaz

Yaz şairem yaz!
Kalemin artık uyandı,
kını kırıldı,
mürekkep yeniden kana karıştı.