Ana içeriğe atla

Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Nimet Öner

Annemin Yüzüne Benzeyen Kadın

Zaman ince ince işliyor alnına
Her çizgi annenden miras bir dua gibi
Saçlarının akı sabahın sessiz karı
Gözlerindeki derinlik onun sabrının yankısı

Devamını Oku
Nimet Öner

AYNADAKİ KADIN VE ADAM

Bir aşkın küllerinden doğan şiir
Bir zamanlar
bir kadın vardı
aynalara suskun kalbine yorgundu

Devamını Oku
Nimet Öner

Ve sabahın ezgisiyle konuştu kendisiyle

Aynadaki Kadına Mektup


Sevgili ben,

Devamını Oku
Nimet Öner

Aynalarda Yüzüm

Her sabah,
Bir yüz ararım aynalarda,
Ne tam bana ait
Ne de benden uzak.

Devamını Oku
Nimet Öner

AYNANIN ARDINDAKİ İLK DOĞUŞ

Aynaya dokunduğum an
cam kırılmadı
ışık döküldü üzerime

Devamını Oku
Nimet Öner

Aynı dağın rüzgarı

Aklımdan geçişlerinle yanaklarıma uğrayan pembe hareleri, bir gül fidesine verdim
Artık biliyorum ki;
Kaybettim yüreğime açtığım savaşı!..
Şimdi Aklını yitirmiş bir kumandan gibiyim

Devamını Oku
Nimet Öner


Ayrılığın Masalı

Bir zamanlar
iki yürek aynı göğün altında atardı
Birbirine dokunmadan bile ısınan

Devamını Oku
Nimet Öner

Azem

Gecenin kara bulutlarını sisli havasını sert ve kasvetli ugultusunu dagıtan Azem,
Sen varsın diye gökyüzü daha mavi
yeryüzü daha yeşil geliyordu gözlerime
Güneş senin için doğuyordu ve sana doğan güneş gülümseyerek göz kırpıyordu şehrime

Devamını Oku
Nimet Öner



Baba'dan Miras Beş Kapı

1. Sabır Kapısı

Devamını Oku
Nimet Öner

Babadan Oğula Oğluma Bakmak Zorunda Kaldığım Gece Oğlum, adını çağırmadım o gece. Çünkü adın, ipten daha ağırdı boğazımda. Önce beni alın, dedim. Bir baba olarak değil, bir insan olarak istedim bunu. Görmeyeyim, dedim, Bir evladın canının çekilişini gözlerime yazmayın. Duymadılar. Duymamak da bir karardı. İpi o narin boynuna geçirdiklerinde dağlar içime çöktü. Munzur susmadı, ben sustum. Bakmak zorunda kaldım oğlum. Bakmak Bir babaya verilecek en ağır cezaydı. Ayakların yerden kesildiğinde ben de kesildim hayattan. Kesilsem de düşmedim. Sen düşerken ben dimdik durmalıydım. Bunu senden öğrendim. Gözlerin bana baktı mı bilmiyorum. Bakmadıysan, iyi yaptın oğlum. Bir babanın gözünde ölüm olmasın istedim. İp ses çıkardı. İnsanlar sustu. Ve anladım Beni senden önce orada öldürmüşler. Sonra bana geldiler. Şimdi sen, dediler. Sanki bir sıra vardı acıya. Yürüdüm oğlum. Yürüdüm çünkü artık geri dönecek bir evimiz yoktu. Boynuma ip geçerken aklımdan sen geçmedin. Çünkü sen zaten içimdeydin. Şunu bil oğlum Beni asanlar senden korkmadı. Senden sonra beni asmak zorunda kaldılar. Sana bakarken ölmedim. Seni toprağa veremediğim için öldüm. Eğer bir gün bir baba daha evladına bakmak zorunda kalırsa bunu utanç saysın bu dünya. Sana gözlerimle değil, duruşumla veda ettim oğlum. Bil ki İpler çürür, bir babanın o gece taşıdığı acı asla düşmez. Azra Nimet Öner

Devamını Oku