Annemin Yüzüne Benzeyen Kadın
Zaman ince ince işliyor alnına
Her çizgi annenden miras bir dua gibi
Saçlarının akı sabahın sessiz karı
Gözlerindeki derinlik onun sabrının yankısı
AYNADAKİ KADIN VE ADAM
Bir aşkın küllerinden doğan şiir
Bir zamanlar
bir kadın vardı
aynalara suskun kalbine yorgundu
Ve sabahın ezgisiyle konuştu kendisiyle
Aynadaki Kadına Mektup
Sevgili ben,
Aynalarda Yüzüm
Her sabah,
Bir yüz ararım aynalarda,
Ne tam bana ait
Ne de benden uzak.
AYNANIN ARDINDAKİ İLK DOĞUŞ
Aynaya dokunduğum an
cam kırılmadı
ışık döküldü üzerime
Aynı dağın rüzgarı
Aklımdan geçişlerinle yanaklarıma uğrayan pembe hareleri, bir gül fidesine verdim
Artık biliyorum ki;
Kaybettim yüreğime açtığım savaşı!..
Şimdi Aklını yitirmiş bir kumandan gibiyim
Ayrılığın Masalı
Bir zamanlar
iki yürek aynı göğün altında atardı
Birbirine dokunmadan bile ısınan
Azem
Gecenin kara bulutlarını sisli havasını sert ve kasvetli ugultusunu dagıtan Azem,
Sen varsın diye gökyüzü daha mavi
yeryüzü daha yeşil geliyordu gözlerime
Güneş senin için doğuyordu ve sana doğan güneş gülümseyerek göz kırpıyordu şehrime
Babadan Oğula
Oğluma Bakmak Zorunda Kaldığım Gece
Oğlum,
adını çağırmadım o gece.
Çünkü adın,
ipten daha ağırdı boğazımda.
Önce beni alın, dedim.
Bir baba olarak değil,
bir insan olarak istedim bunu.
Görmeyeyim, dedim,
Bir evladın canının çekilişini
gözlerime yazmayın.
Duymadılar.
Duymamak da bir karardı.
İpi o narin boynuna geçirdiklerinde
dağlar içime çöktü.
Munzur susmadı,
ben sustum.
Bakmak zorunda kaldım oğlum.
Bakmak
Bir babaya verilecek
en ağır cezaydı.
Ayakların yerden kesildiğinde
ben de kesildim hayattan.
Kesilsem de düşmedim.
Sen düşerken
ben dimdik durmalıydım.
Bunu senden öğrendim.
Gözlerin bana baktı mı bilmiyorum.
Bakmadıysan,
iyi yaptın oğlum.
Bir babanın gözünde
ölüm olmasın istedim.
İp ses çıkardı.
İnsanlar sustu.
Ve anladım
Beni senden önce
orada öldürmüşler.
Sonra bana geldiler.
Şimdi sen, dediler.
Sanki bir sıra vardı
acıya.
Yürüdüm oğlum.
Yürüdüm çünkü
artık geri dönecek
bir evimiz yoktu.
Boynuma ip geçerken
aklımdan sen geçmedin.
Çünkü sen
zaten içimdeydin.
Şunu bil oğlum
Beni asanlar
senden korkmadı.
Senden sonra
beni asmak zorunda kaldılar.
Sana bakarken ölmedim.
Seni toprağa veremediğim için
öldüm.
Eğer bir gün
bir baba daha
evladına bakmak zorunda kalırsa
bunu utanç saysın bu dünya.
Sana gözlerimle değil,
duruşumla veda ettim oğlum.
Bil ki
İpler çürür,
bir babanın
o gece taşıdığı acı
asla düşmez.
Azra Nimet Öner


-
Kasım Akçay
-
Fulya Aras Koca
Tüm YorumlarDünyada bir tane Hayat Hanım olsaydı kahrı çekilirdi Nimet Hanım ,o kadar çekilmez hayat hanımlar var ki!
"Nedir şu hayattaki en büyük kazanım?" sorusunun benim için cevabı hep aynı olmuştur. Dost. Evet hayata olabilecek en büyük kazanım dosttur efendim. Canının yanına candaş olacak bir dost, ki böylesinin değeri bin ömre bedeldir. O dost ki haldaşındır, sırdaşındır, ruhunun ve dimağının doygunluğudur, ...