Nimet Öner Şiirleri - Şair Nimet Öner

Zamanın Eli

Kumaş gibi çökmüş zamanın omzuna
yüzü bin yıllık bir kıtanın haritası gibi çizgili
gözleri bir sessizliğin en derin kuyusu
elleri toprakla barışmış dualar kadar eski

Zamanın Eli 3


Ve insan kendi gölgesine anlatır zamanı

Gömleği yoktur takvimin

Zamanın Eli 4

Sır perdeleri aralansın
ve kelimeler susarak anlatsın
Avuçlarında Unutulmuş Bir Dua
Zamanın Eli’ne gizlenmiş bir mektup

Zamanın Eli 5


Ey zamanı ellerinde taşıyan bilge
senin susuşun
bütün çağların en yüksek çığlığıdır aslında

ZAMANIN KUYUSUNA İNİŞ

Kapı aralandığında
karşımda duran şey bir yol değil
sonsuz bir düşüştü

İkinci Sır Zamanın Yankısı

Bir kuyudan çıktım
Kuyunun sesi hâlâ içimdeydi
Adımlarım her yere basmıyor
adımlarım hatıraların kemiklerine dokunuyordu

Zanların Gölgesinde
‎
‎Sizin suizan'larınız
‎Baş edemedi benim hüsn-i zan'ımla
‎İftira okları yönelirken kalbime
‎Ben dualarla donattım yüreğimi

‎ZANLARIN GÖLGESİNDE
‎
‎Bu dizide, bir kalbin neyle sınandığını neyle sustuğunu ve neyle aklandığını okuyacaksınız
‎Her dize, dışarıdan anlaşılmayan bir iç yangının sessiz diliyle yazıldı. İftiralara zanlara, yargısız infazlara karşı kalbin en asil savunması susmak ve sabretmek
‎Bu şiirler bir çığlık değil, bir duruşun, bir teslimiyetin, bir hüsn-i zan'ın beratıdır
‎Kendi sessizliğinde büyüyen herkes, bir gün susuşuyla da konuşur

ZEHRİ KİM İÇTİ MARAN

Söyle Maran,
O gece zehri kim içti
Ben mi dudaklarında senin adınla

Zikir

Ah sevgili;
Seni düşünmeye başladığım anda,
Heredot gelip yamacıma, ismine çıkan cümlelerin haritasıyla, aşkın tarihini yazmaya başlıyordu..
Homeros öte yandan ilyada destanının yapı taşlarını diziyordu, parmak uçlarında gezdirdiği göz nuruyla...