Yıldızlar Sönmeden Uyumalı
gece gibi bakardı, elalarıyla,
gecesiydim, uyanmak istemediği sabaha
hem, kim uyanmak ister ki çalınmış yarına
tatlı ve kederlidir ölümün sızlanışı sevdiklerimizi uçururken...
o şimdi hafifledi taktığınız sevgi kanatlarıyla uçmakta...
öldüğüne bazen üzülmüyor insan;
asıl üzüntüsü kendinedir; sevececeği bir kişi daha eksiliyor...
benden bir kişi daha eksildi! ! !
yaşamanında ölümünde anlamı sevgidir...
Beni kalbinde uçur,
Yarını olmayan Kelebekler gibi...
Aşkımı dans ettir Tüm benliğiyle;
İşte o zaman görürsün çırpınışlarımı, deliliğiyle
yadırgama! vakitsiz uyanışımı,
Güçsüzlüğümünden değil ki acının en derinine inişim...
Bir Damlaydık
ah gözüm, âşk-ı zârım,
Biz birbirimize benzeriz
Onlar da birbirine benzer
Hepimiz birbirimize benzediğimizde inanmak isteriz
Umutlarımız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!