Sen
Bendeki seni okumak istiyorsun
Ben rafta tozlu kalmış bir kitap
Açacak eller uzak
Duy hisset sevgili
Kapa gözlerini
GELME GAYRI
Acıyı bal eyledim yokluğunda,
Öfkem hüzünlerin kızıllığında...
Gelme gayrı, kanasın bu yürek ağıtlarda.
Aklım başka, yüreğim başka bakıyor sana,
GELMELİSİN ARTIK!
Geçen yıl, bu saatler bizdik... Hayat ile yaşam arasındaki o ince çizgi gibi yokluğun. GEL, kurban etme sesi geldiği yere! Bıraktığın kazağı giyiyorum arada bir, eskimesin diye. Ne zaman senin kazağını giysem, dünyaya senin gözlerinle bakıyorum sevgili. Kendimi görüyorum; sende kalan o en güzel halimi... Sen benden hiç gitmedin de!
SEN... SEN yeni de özlemim dinmeden, BİR BAŞKASI sarmadan, BEN senden gitmeden GEL... Zaman bizi bizden çalmadan GEL ARTIK.
I. ŞİİR: GEL, MÜHÜRLEYELİM ZAMANI
Yokluğun zamansız sevgili, zaman mekansız... Çırpınırken bedenim gayyada amansız, Umarsız ruhum sana akmakta. Gel, bu kalbi nâr-ı hasretinle kuşatma!
Sevinçler biriktirdim, tazeyken daha umudum, En eşsiz zamandayken mutluluğum; Öfkem hüznün kızıllığında alev alev geziyorken, Seni saklayan mutluluğuma gel henüz maviyken.
Erdemli sözler biriktirdim yitik zamana yazılmış, Mektuplar yıldızlara takılı, ismin kalbe kazınmış; Ağdır avuçlarına, başkası görüp okumadan, Hüzünlerimi yoğunlaştırdım adında, hiç korkmadan. Şimdi acılarımla gülümsüyorum en yüksekten; Mutluluk için arkasını dönmüşlere ve sana, ta yürekten.
gözlerin yok mu
ateş parçası
sen hep bak sevgili...
ah
nasıl da kavrulur bu ten
gözüm gözüne değdiğinde...
Biz ne zaman ki elmayı yedik
ben toprak sen ağaç oldun;
estikçe rüzgar cennet bahçemiz büyüdü...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!