Nilüfer Velieceoğlu Şiirleri - Şair Nilü ...

Toprak gibidir kadın, doğurganlığıyla;
gülünce güller açtıran, ağlayınca kök saldıran...
dikenlidir bakışları, bağrı taştan...

ağarmış saç tellerimi saydım; sensizliğe denkti...

Aşk, aynı ışığa bakmak değil, aynı karanlığı seçmektir...


SEN YİNE DE GEL

Karanlık, ışığın yokluğu değil; sensizliğimin bir iç mekândır, sevgili...

Her eksilişimde kendime çarptım,
her kırıldığımda biraz daha tamamlandım...

AY VE RUH

beklemekteyim ben de, yitiklerde...
özgürleşir istencim, belki başka bir bedende...
ruhu çalınmış solgun bir cesedi andırırken bedenim,
başka bir bedende var olur istencim.

Çiçekteki renktir b a h a r; gülüşünle gelen, sönmeyen ateşindir a ş k ı n...

Her damlasında kök salan,
savruldukça çoğalan gözyaşlarıyım; aşkın...

Erdemli olma yolunda
günahkar olmayı göze alabilmeli insan...

Uyumak mı
bende yaşamın renklerini unutmaktır...
kızıla bürünmektir en karasından...
Ağlamaktır sonra, aklın yüreğe ermediği çaresizliktir
Gözlerimi uyutuyorum hemen; kalbimle görmek seni... ahhh daha bi güzel...
nasıl da akar bu yürek gözün gözüme değdiğinde...

Yadırgamayın vakitsiz uyanan bahar kelebeğini;
o da ışığa aldanmıştır...