DUY
içimdeki yangını duyuyorsun ancak,
külümden doğan feryadımı değil...
aşkın şarabını içip
DUYUMSA
ey bana akmayan çağlayan,
hasretinle kavrulmuş coğrafyanım.
övünürken kendimle isyan sebebim,
yanlış yöne uçan özgürlüğüm...
DUYUMSA
ey bana akmayan çağlayan,
hasretinle kavrulmuş coğrafyanım.
övünürken kendimle isyan sebebim,
yanlış yöne uçan özgürlüğüm...
Bir yudum meyle sarhoş olmak, bir zerre zehirle ölmek gibidir; niye biliyor musun, direnç yoktur da ondan...
GİTMELİYİM
bende yitip
gidenlerin gölgesiyim;
aşamadıkları...
Güçsüzlüğümünden değil ki acının en derinine inişim...
BİR DAMLAYDIK
ah gözüm, âşk-ı zârım,
dökülen yıldızların
kırılan ayın
gizemliliğinde
bir yer aradım
doyumsuz sevdama
Ruh bedende hayat bulur;
ama bizler; kanları
ve ruhları emilmiş solgun cesetleri andırıyoruz...
sevdalı gönlümün
hasret çiçeğisin
özlemlerinle büyüyen yüreğimde
yıldızlar saçarak çoğalırken
ben sana bölüneceğim
gözlerinde olmama
Sevinçli bir telaş sarar tenimi, yolunu beklerken...
Rengim bellidir, duyguların en derini: MOR.
Ve bil ki, beklemek ne güzel bir tahttır...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!