Aşırı Şiiri - Nilüfer Velieceoğlu

Erdemli olma yolunda
günahkar olmayı göze alabilmeli insan...

AŞIRI

“Aşırı giden helak olurmuş”
bekliyorum...

aşırı severim, sonra aşırı gülerim, bekliyorum...

aşırı vurur ışıklarım soldan soldan,
başka kalmaz şemalıniz, gölgem olmaktan...

aşırı özgürüm, öğrenirsiniz;
rüzgarı kanat yapmayı
ve yüksekten bakmayı...

aşırı günahkarım erdem yolunda,
iyilik ve kötülük koynunda...

aşırı öfkeliyim ayaktakımına,
sonra sürüyü gütmek isteyen çobana...
aşırı tiksindim;
her yerde hadsiz, hadsiz olandan,
hasetliğinden hadsizleşip başkaldırandan,
ve iyi olandan intikam alandan...
nereye baksam ayaktakımından,
her biri vızıltı, ağız dolusu kahkadan,
aşırı gülse de kapanmayan kötü yanlarından,
bataklık sineği gibi kendi zehirleriyle kıvranandan...

iyilik yapacak düşkün arayandan,
yoksulluğun üzerinde taht kurandan,
zalim olandan ve kötülükleri besleyenden...

bütün kötülükleri topladım en aşırısından
iyilikler size kalsın...
bazen iyidir kötülük, adildir cesur olduğundan,
ve dürüsttür, en acınası halinizden...

acıyorum arafta kalanlara,
iyiliğin ve kötülüğün tadına varamayanlara...

karanlık ruhların gölgesinde,
siz şükrederken ölü halinize,
ben en aşırısından sancılı;
doğurmak için güneşi sabaha
derin uykudayken siz daha...

bu yüzden;
olacaksam uyku dilenciliğinizde,
gün doğmadan
helak olmalıyım en aşırısından;
erdem yolunda,
iyilik ve kötülük koynunda...

Bütün değerlerin ırzına geçildiği bu dünyada
kendini üstün görüyorsan, zavallısın...