Aynı ateşte yanmadık ki bilesin... Ben içimden geçeni sana anlatamadım, sen de benim sustuğumu yok sandın. Oysa her susuşumda biraz daha yandım, her "iyiyim" dediğimde biraz daha dağıldım. Sen uzaktan baktın sadece, ben tam ortasında kaldım O yangının... Bilmezsin, bir insan nasıl küle döner yavaş yavaş... önce umudu yanar, sonra içindeki o son belkiLer. Geriye bir tek SeSsizlik kalır işte... birde....... Neyse Ney işte @dsız..
Adsız GardenyaKayıt Tarihi : 16.11.2026 23:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!