Nefsi Müdafaa Şiiri - Selahattin Koca

Nefsi müdafaaydı, ben kendimi savundum.
Kalbi ateşe verdin, tüm duygularımı kavurdun.
Söküp attım içimden, söndüğünden emin olup;
Yerine birini koymadım ve küllerini savurdum.

İçim dışım bir oldu, hadi boşluğunu doldur!
Bana tattırmadın aşkı, söyle nereye koydun?
Güllerim soldu, papatyalarım yorgun;
Seviyor, sevmiyor derken tüm bahçeyi yoldum.

Cinnet hali bu; gelirsen minnet eylemem.
Sözün geçmiyorsa otur, dinle kalbini.
Gözümden akan yaşla süzüldün yere,
Özrü sen dile, kaybettim özümü ben yine.

Sözlerim yardı geceyi ortasından,
Neden bu kadar kızgınım, sormasınlar.
Yangınım kor sıçratacak, kork ısımdan!
Bulacak kendini cehennemin sofrasında.

Gönül saatim paslandı, pes artık!
Yeterince acı var masamda, kapatalım hesabı.
İçindeki bitmeyen fesatlıktan usandım,
Tükürdüğünü yala, sonra de ki: "Su sandım."