Nefes Alan Şiiri - Öyle İşte 2

Siz nefes alan .Ve iki ayağının üzerine direnen herkesi canİımı sanırsınız....Degil... Allah'ı zikretmeyen...Ve günlük olarak, ona şükretmeyen her ruh ölüdür..Zikretmedigi ve şükretmediği için insanların bir çoğu daha ölmeden ölüp gitmektedir...Ama henüz, kendisine emanet olarak verilen bedenini gerçek sahibine teslim etmediği için kendisini canlı sanıp,hayatın rutinini yaşamaya devam etmektedir...Oysaki ruhun ölü olduğu insanın yüzüne bakıldığında anlaşılmaktadir...fakat her göz, bunu görememektedir......peki kim görür bu yaşayan ölü ruhları..Perdeleri kaldırılmış insanlar.... Perdeleri kaldırılmış Allah'a yakın olan ruhlar, insanların yüzlerine baktığında O ruhun canlı mı ölümü olduğunu hemen anlarlar...
Evet....İnsanlar doğmayı ana rahminden çıkmak zannederler...Oysaki gerçek doğum, ana rahminden çıkmakla değil...İnsanın ruh ve beden kalıbını kırıp...Nefsini diz çöktürmesiyle..Böylece Allahla kul arasındaki ilk perdenin yırtılması ile yaşanır....
Ölümü ise, ruhun bedeni terketmesi zannederler..Oysaki gerçek ölüm, zikrin şükrün ve Allah sevgisinin bedeni terketmesi sonucu,insan bedenindeki nurun çekimesidir...
Hamilelikte bebeğin anne karnındayken, içinde bulunduğu...Bebeğin büyümesini ve korunmasını sağlayan amniyotik kese neyse..Allah sevgisi odur....kesenin içinde, bebeğin çevresini saran...ve onu besleyen amniyon sıvı neyse..ruhun etrafını çevreleyen, onun büyümesini gelişmesini sağlayan .zikir ve şükür odur.... Nasılki bu sıvı, bebeğin büyümesi ve gelişmesi için hayati öneme sahipse..Zikir ve şükürde ruhun büyümesi ve gelişmesi için hayati öneme sahiptir... Kese yoksa bebek yokrur..Zikir ve şükür yoksa, ruhta canlılık emaresi yok.....Zikirsiz ve şükürsüz yaşanılan İslam inancı tıpkı dış gebelik gibidir...kese vardır...Ama içinde hayat yoktur...
Anlayacağınız....Biyolojikmen yaşayan...ama ruhen yaşamayan milyarlarca insanın ikamet ettiği bir dünyada yaşıyoruz...Unutmayalımki;...Biz bizdeki özü doğurmadıkça ..., yaşıyor sayılmayız...