Kültür Sanat Edebiyat Şiir

  • Anksiyete27.12.2008 - 22:38

    insanların gözlerinin içine bakmazsın ve gözlerini sürekli boşluğa kaçırırsın insanlarla konuşamzsın sanki bir duvar vardır arada insanların elini sıkamazsın eleştirilmekten aşırı kaygılanırsın insanlardan korkarsın dayak yemekten korkarsın ölmekten korkarsın hata yapmaktan korkarsın bir bayanla tanışmaktan kaçınırsın konuşamazsın aşırı heycanlanırsın kalp atışların hızlanır sesin kısılır vucudun titrer ve sen bunların anlaşılceğinden korkarsın hiç arkadaşın olamaz kız arkadaşın olmaz ve bu seni depresyona sürükler

  • Anksiyete27.12.2008 - 22:33

    aşırı endişeli kaygılı her an biri bana bakacak biri bana soru soracak diye aşırı gergin olmak biri bişey sorduğu ve baktığında göz bebeklerin büyür panik yaparsın rezil olma korkusu yaşarsın ortamdan kaçmak istersin kaçtığında yeniden doğmuş gibi olursun anenin babanın kardeşinin başına bişey gelmesinden korkarsın acayip şekilde kaygılanırsın kendi geleceğinden kaygılanırsın ve bu kaygılar yaşanmaz hale gelir izlenmekten korkarsın biri sana baktığında hareket edemezsin biri soru sorduğunda aklına bişey gelmez çok rezil olursun karşıtaraftan bu çok belirgin şekilde anlaşılır ve sen daha çok kaçarsın seni tanıyanlardan kaçarsın hastalığını söyliyemezsin utanırsın toplum içinde aşırı sıkıntılı gergin olursun sinirlisindir birden patlarsın birden sönersin ve bu hastalığın devamı bir çok hastalık daha çıkar bunlar olduğu için hayata küsersin hiç birşeye gülmez hiç bir şeyden zevk almazsın biri espiri yapar sen surat asarsın çalıştığın yerden çıkarılmaktan korktuğun için deli gibi çalışırsın bi hata yaparsan çok kafana takarsın patronlar ve otorite sahibi kişilerle hiç konuşmazsın kaçarsın insanlardan kaçarsın iş yaparken biri sana baktığında elin ayağın titrer yolda yürürken insanların sana baktığını düşünürsün adım atamazsın hareket etmekte zorlanırsın boş sokaklara kaçarsın bu hastalığının bilinmesinden korkarsın