on sekiz mart, yasin sütleriyle büyümüş yiğitlerin, bağrında yattığı topraksın sen çanakkale/m… sen ki şehit kuzularına yangın anaların, yüreklerini gökyüzüne, yıldız yıldız savurdukları nurlu gecesin ve tan yerisin imanın, ki küfrün karanlığını boğan kandilsin, sana vurulmak istenen zincirleri kıran heybetin, dostun gönlünde şenlik, düşmana iliklerinde korku oldu, peygamber sancağını düşürmezken elinden, sömürgeci vahşiler elinde inim inim inleyen, beyni ve kalbi köleleşmiş zavallı milletlere de ilham oldun… adın yaşasın sonsuza dek, tarihin bütün kutlu cihatlarıyla yan yana, geçilemesin kıyamete kadar bütün mazlumların yurdu, senin ruhunla dirilerek ve ibret ol, kahreden sabrınla, çağın gözü dönmüş zalimlerine, ki hiç solmayacak, kızıl gonca aşkımızsın, sen; türkün yurt tuttuğu her iklimde…
Zât-ı Hakk’da mahrem-i irfân olan anlar bizi,
İlm-i sırda bahr-ı bî-pâyân olan anlar bizi.
Bu fenâ gülzârına bülbül olanlar anlamaz,
Vech-i bâkî hüsnüne hayrân olan anlar bizi.
Dünyâ vü ukbâyı ta’mir eylemekten geçmişiz,
Her taraftan yıkılıp vîrân olan anlar bizi.
Biz şol abdalız bıraktık eğnimizden şâlımız,
Varlığından soyunup üryân olan anlar bizi.
Zâhidâ ayık dururken anlamazsın sen bizi,
Cür’ayı sâfî içüp mestân olan anlar bizi.
Ârifin her bir sözünü duymaya insân gerek,
Bu cihânda sanmanız hayvân olan anlar bizi.
Kahr u lûtfü şey’i vâhid bilmeyen çeker azab,
Ol azabdan kurtulup sultân olan anlar bizi.
Ey Niyâzî katremiz deryâya saldık biz bugün,
Katre nice anlasın ummân olan anlar bizi.
Halkı koyup lâ mekân ilinde menzil tutalı,
Mısrıyâ şol canlara canân olan anlar bizi.
on sekiz mart,
yasin sütleriyle büyümüş yiğitlerin,
bağrında yattığı topraksın sen çanakkale/m…
sen ki şehit kuzularına yangın anaların,
yüreklerini gökyüzüne,
yıldız yıldız savurdukları nurlu gecesin ve
tan yerisin imanın,
ki küfrün karanlığını boğan kandilsin,
sana vurulmak istenen zincirleri kıran heybetin,
dostun gönlünde şenlik,
düşmana iliklerinde korku oldu,
peygamber sancağını düşürmezken elinden,
sömürgeci vahşiler elinde inim inim inleyen,
beyni ve kalbi köleleşmiş zavallı milletlere de ilham oldun…
adın yaşasın sonsuza dek,
tarihin bütün kutlu cihatlarıyla yan yana,
geçilemesin kıyamete kadar bütün mazlumların yurdu,
senin ruhunla dirilerek ve ibret ol,
kahreden sabrınla,
çağın gözü dönmüş zalimlerine,
ki hiç solmayacak,
kızıl gonca aşkımızsın, sen;
türkün yurt tuttuğu her iklimde…
habil siyami polat
ankara, 18 mart 2009