Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

sıyrıldığında kollardan kelepçeler
kenetlenir dostça eller
ve koparıldığında
yüreklerden zincirler
paramparça edildiğinde
gönüller serbest kaldığında

olmaz olsun
evler
arabalar
yazlıklar
bilumum maddi varlıklar
yüreğini bana bırak

bir Kerbela
bir de
Sivas’ta kaldı aklım
su
su olalı
bu kadar utanmadı kendinden

(Babam'a)

ne zaman
dürüstlük denilse
tek geçerim
haktan hukuktan söz edilse

muhteşem görünen silüeti
dört köşede kuleleri
gökyüzünün ve denizin maviliklerine açılan
binlerce pencereleri
parıldayan ışıklı geceleri
tüm heybetiyle

sen ben ol
ben de sen
belki daha iyi anlarız
kendimizi

Ağustos 2014

öyle gülmelisin ki
gözleri gülsün
öyle bakmalısın ki
içi ısınsın
öyle konuşmalısın ki
sussun

öyle sevdim ki seni
öyle sözcüğü yetersiz
ve tanımsız kalır
anlatmada

Temmuz 2015

sen uzaktan sevdin
sevgi benim içimdeydi
sen olmasa da olur derdin
bense zorunlukluk
sen sevgiyi duygu durumu
bense birlikte paylaşılan

onlar
karbon monoksiti,
yaşam hakkını savunanlarsa
biber gazı soludular
onlar ölüme gülümsediler
yüzlerceydiler