Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Necdet Uçan

geldiler
beyinleri dolu
donanımlı
yürekleri bol
güzel insanlar
ve yok yere gittiler

Devamını Oku
Necdet Uçan

sen uzaktan sevdin
sevgi benim içimdeydi
sen olmasa da olur derdin
bense zorunlukluk
sen sevgiyi duygu durumu
bense birlikte paylaşılan

Devamını Oku
Necdet Uçan

hastalığın ateşi
hayatın ağır yükü yakar insanı
acı
keder
ve kayıplar gibi
hatalar

Devamını Oku
Necdet Uçan

iki gözüm
anlaşıldı
bozuşacağız sizinle
siz zaten bozuldunuz
eskisi gibi değilsiniz
illa iki camla çerçeve istersiniz

Devamını Oku
Necdet Uçan

tamtamla başladı
ve ateşin dumanında
yazıda
uçsuz bucaksız ummanda
güvercinin postasında
dağda

Devamını Oku
Necdet Uçan

güle oynaya çalışır
hayatımı kazanır
büyük adam olurum
ya da okurum diye
ver elini İstanbul diyerek geldiğin
taşı toprağı altın şehirde

Devamını Oku
Necdet Uçan

çayıma
hüzün
lokmama
gam karışınca
düğümlenirler boğazıma

Devamını Oku
Necdet Uçan

dünyanın en ağır yükünden
daha ağırdır gönül yükü
hani
insan kaldırdığı ağırlığa bakıp
nasıl kaldırdığına hayret eder ya
ağır sevdalar da öyle

Devamını Oku
Necdet Uçan

otuz kırk yıl önce
çay içtiğimiz barakamız vardı
Haydarpaşa’da
denizin hemen kenarında
gardan bir koşu uzaklıkta
ta Kadıköy’den yürüyerek gelirdik

Devamını Oku
Necdet Uçan

göz altına alınan
bedenin değil de
gülümseyişindi sanki
suçlu olan da
yüzündeki ifade
ve insani duruşun

Devamını Oku