iki gözüm
anlaşıldı
bozuşacağız sizinle
siz zaten bozuldunuz
eskisi gibi değilsiniz
illa iki camla çerçeve istersiniz
otuz kırk yıl önce
çay içtiğimiz barakamız vardı
Haydarpaşa’da
denizin hemen kenarında
gardan bir koşu uzaklıkta
ta Kadıköy’den yürüyerek gelirdik
dünyanın en ağır yükünden
daha ağırdır gönül yükü
hani
insan kaldırdığı ağırlığa bakıp
nasıl kaldırdığına hayret eder ya
ağır sevdalar da öyle
göz altına alınan
bedenin değil de
gülümseyişindi sanki
suçlu olan da
yüzündeki ifade
ve insani duruşun
ne çektiysem hayatta
başıma ne geldiyse
hesapsızlıktan
yani günlük hesap yapmamaktan
günü kurtarmanın peşinde olmamaktan
farklı ajandamın olmamasından
sen benim bağımlılığım
bir türlü vaz geçemediğim
en kötü alışkanlığımsın
sensizliğimde
yoksunluk belirtilerinin bilcümlesi
krizlerim tutar
gülünce
gözlerinin içi gülüyor
bakışların anlamlaşıp
daha güzelleşiyorsun sevgili
yüzündeki mimikler değişip
o sert görünüm yumuşuyor
mevsimler
sıraya dizilir
tespih taneleri gibi
günleri haftalar
ayları yıllar izler
sevdalar ayrılığa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!