öğrendim ki
fotoğraf makinesini silah sanıp
ellerini havaya kaldırarak
teslim olan çocuğun resmiymiş meğer
savaşın iç yüzünün
acımasızca yaşatılan kayıpların
ayni anne ve babadan
erkek kardeştik
kız kardeştik
kan bağı olmayan
kan kardeştik
ayni memeye saldıran
rengarenk boyayın çocuklar
karanlıkları
istediğiniz renge
gök rengine
yeşile
ya da güneşinkine
belirsizliklerde
karamsar olmadık
hayatın acımasızlıklarında
karşılık bulmayan
umutlarımız yoruldu
hepsi bu
iyi niyetimden vuruldum
hem de orta yerinden
masumiyetimden dostlar
bir umudum kaldı
o da vuruldu
vurulacak
üzüldüğümde benimle
yandığıma yanan
ağladığıma kahrolan
sevincimi katlayan
bana inanan
ömrümce yanımda olan
hak etmemişlerdi
ziyan zebil edildi
acıların ve yoksunlukların
her türlüsü hunharca yaşatıldı
bedeli bazen canlarıyla
kanlarıyla
küfürlerimizde
dilimizde
şiddetimizde eksik olmayan
kadınlarımız
aşağılayıp taciz ettiğimiz
küçümseyip ötekileştirdiğimiz
gel de
arama dostunu
yanma yokluğuna
her şey bildiğin minvalde
canım arkadaşım
hiçbir şekil ve yöntem değişmedi
mutluluk
bir tutam tuz olmak çorbada
iki çift tatlı söz
bir bardak demli çay
sevgiliyle el ele
göz göze
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!