bahar yorgunluğu
ve yeni kayıplarımızla
adeta
kalelerimizin burçlarına
gönderimize bayrak çekilmiş
yenilmiş hissettik kendimizi
ne sen sor
ne ben söyleyeyim
ülkemin pürmelal halini
herkes sus pus
taarruzda soysuz
namussuz
yirmili yaşlardaki
duygu taşınmasa da
saygıyı taşımalı
altmışlara
yetmişlere
vicdanı taşımalı
bilinmezliğin simgesi
yoksulluğun tescili oldu
markasız sarı çizme
lastikten ve yırtık
benzinin rengine büründü
çocuk bayramında
(14 Şubat Sevgililer gününe)
doğum günü tamam
tanışma ya da
evlilik yıldönümünü de anlarım
ancak her nedense
toplum için yaşadılar
bağımsızlık için savaştılar
çığlık oldular zulme karşı
sonra
onurlarıyla
sessizce çekip gittiler
öğrendim ki
fotoğraf makinesini silah sanıp
ellerini havaya kaldırarak
teslim olan çocuğun resmiymiş meğer
savaşın iç yüzünün
acımasızca yaşatılan kayıpların
baş olmuşsun da
makam boş
koltuklar hoş olsa da
giderek olmuş liboş
temsiliyet gitmiş
teslimiyet gelmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!