Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

küfürlerimizde
dilimizde
şiddetimizde eksik olmayan
kadınlarımız
aşağılayıp taciz ettiğimiz
küçümseyip ötekileştirdiğimiz

hak etmemişlerdi
ziyan zebil edildi
acıların ve yoksunlukların
her türlüsü hunharca yaşatıldı
bedeli bazen canlarıyla
kanlarıyla

iyi niyetimden vuruldum
hem de orta yerinden
masumiyetimden dostlar
bir umudum kaldı
o da vuruldu
vurulacak

gel de
arama dostunu
yanma yokluğuna
her şey bildiğin minvalde
canım arkadaşım
hiçbir şekil ve yöntem değişmedi

üzüldüğümde benimle
yandığıma yanan
ağladığıma kahrolan
sevincimi katlayan
bana inanan
ömrümce yanımda olan

belirsizliklerde
karamsar olmadık
hayatın acımasızlıklarında
karşılık bulmayan
umutlarımız yoruldu
hepsi bu

ayni anne ve babadan
erkek kardeştik
kız kardeştik
kan bağı olmayan
kan kardeştik
ayni memeye saldıran

rengarenk boyayın çocuklar
karanlıkları
istediğiniz renge
gök rengine
yeşile
ya da güneşinkine

mutluluk
bir tutam tuz olmak çorbada
iki çift tatlı söz
bir bardak demli çay
sevgiliyle el ele
göz göze

bana çocukluğumu geri verip
dostluklar satın alabilir misin
etle tırnağı
kardeşliği ayırmaya
yeter mi gücün
ve yüreğin