Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

rengarenk boyayın çocuklar
karanlıkları
istediğiniz renge
gök rengine
yeşile
ya da güneşinkine

belirsizliklerde
karamsar olmadık
hayatın acımasızlıklarında
karşılık bulmayan
umutlarımız yoruldu
hepsi bu

iyi niyetimden vuruldum
hem de orta yerinden
masumiyetimden dostlar
bir umudum kaldı
o da vuruldu
vurulacak

üzüldüğümde benimle
yandığıma yanan
ağladığıma kahrolan
sevincimi katlayan
bana inanan
ömrümce yanımda olan

hak etmemişlerdi
ziyan zebil edildi
acıların ve yoksunlukların
her türlüsü hunharca yaşatıldı
bedeli bazen canlarıyla
kanlarıyla

küfürlerimizde
dilimizde
şiddetimizde eksik olmayan
kadınlarımız
aşağılayıp taciz ettiğimiz
küçümseyip ötekileştirdiğimiz

gel de
arama dostunu
yanma yokluğuna
her şey bildiğin minvalde
canım arkadaşım
hiçbir şekil ve yöntem değişmedi

mutluluk
bir tutam tuz olmak çorbada
iki çift tatlı söz
bir bardak demli çay
sevgiliyle el ele
göz göze

bana çocukluğumu geri verip
dostluklar satın alabilir misin
etle tırnağı
kardeşliği ayırmaya
yeter mi gücün
ve yüreğin

yıldızlar yağmış
ay yüzüne
güneş doğmuş göğsüne
gökkuşağı düşmüş tenine
nazar değmesin
en çok da gülüşüne