bahar yorgunluğu
ve yeni kayıplarımızla
adeta
kalelerimizin burçlarına
gönderimize bayrak çekilmiş
yenilmiş hissettik kendimizi
ne sen sor
ne ben söyleyeyim
ülkemin pürmelal halini
herkes sus pus
taarruzda soysuz
namussuz
bilinmezliğin simgesi
yoksulluğun tescili oldu
markasız sarı çizme
lastikten ve yırtık
benzinin rengine büründü
çocuk bayramında
yirmili yaşlardaki
duygu taşınmasa da
saygıyı taşımalı
altmışlara
yetmişlere
vicdanı taşımalı
beş para etmeyecek
lanet olası
kazanımlar için
birbirimizi paralamaya
didik etmeye
değer miydi?
(14 Şubat Sevgililer gününe)
doğum günü tamam
tanışma ya da
evlilik yıldönümünü de anlarım
ancak her nedense
toplum için yaşadılar
bağımsızlık için savaştılar
çığlık oldular zulme karşı
sonra
onurlarıyla
sessizce çekip gittiler
ayrılığın takıldı boğazıma
ne aşağı ne yukarı
nefes alamıyorum
ya gel sevgili
ya da bırak
son vereyim sensizliğe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!